Τρεις μήνες μετά την επίθεση των ανταρτών Χούθι στην Ερυθρά Θάλασσα, το πλήρωμα του ελληνικών συμφερόντων πλοίου Magic Seas «σπάει τη σιωπή» του. Ο Ρουμάνος καπετάνιος Mihai-Codrut Staicu και ο πλοιοκτήτης Μιχάλης Μποδούρογλου μιλούν αποκλειστικά στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, περιγράφοντας τις δραματικές στιγμές που έζησαν όταν η θάλασσα μετατράπηκε κυριολεκτικά σε πεδίο μάχης.
«Η θάλασσα έγινε πεδίο μάχης»
«Η δουλειά μας είναι η θάλασσα», λέει ο καπετάνιος Staicu. «Αλλά εκείνη τη μέρα, η θάλασσα έγινε πεδίο μάχης».
Θυμάται τον ήχο του συναγερμού, τον πύραυλο που πλησίαζε και τα δευτερόλεπτα που χώριζαν τη ζωή από τον θάνατο.
Στις 6 Ιουλίου 2025, το Magic Seas έπλεε στην Ερυθρά Θάλασσα όταν δέχθηκε κλήση να σταματήσει. Ο καπετάνιος απάντησε ότι μεταφέρει νόμιμο φορτίο και βρίσκεται σε διεθνή ύδατα — όμως λίγα λεπτά μετά, άρχισε η επίθεση.
«Ακούσαμε εκρήξεις, είδαμε καπνό να βγαίνει από το αμπάρι 4. Ήταν λιπάσματα – επικίνδυνο φορτίο. Δώσαμε εντολή για κατάσβεση, αλλά νέες εκρήξεις ακολούθησαν. Το μηχανοστάσιο χτυπήθηκε, το πλοίο πήρε νερά, και τελικά αναγκαστήκαμε να το εγκαταλείψουμε. Ήταν μεγάλο ρίσκο να μείνουμε – φοβόμασταν ότι οι Χούθι θα έρθουν να μας πάρουν ομήρους», περιγράφει.
Χάρη στις ενέργειες του καπετάνιου, όλο το πλήρωμα των 22 ατόμων σώθηκε, αν και το πλοίο τελικά βυθίστηκε.
Ο πλοιοκτήτης: «Ζήσαμε την επίθεση σε πραγματικό χρόνο»
Ο Μιχάλης Μποδούρογλου, πρόεδρος της Stem Shipping, θυμάται πως η εταιρεία έζησε το περιστατικό «σε πραγματικό χρόνο».
«Η επίθεση αυτή, η στρατιωτική επιχείρηση κατά του πλοίου, συνέβη μπροστά στα μάτια μας. Ο καπετάνιος ήταν συνεχώς σε επαφή με την ομάδα έκτακτης ανάγκης. Αρχικά νόμιζε ότι ήταν πειρατές – τόσο ανυποψίαστοι ήμασταν για το ενδεχόμενο επίθεσης από τους Χούθι. Όταν όμως είδε drones και πυραύλους, κατάλαβε ότι πρόκειται για στρατιωτική επιχείρηση», λέει.
Ο ίδιος τονίζει ότι το ταξίδι δεν είχε καμία σχέση με το Ισραήλ, ούτε το φορτίο ούτε ο προορισμός.
«Αυτό ήταν το πιο σοκαριστικό. Το πλοίο δεν είχε περάσει από Ισραήλ εδώ και δύο χρόνια. Κι όμως, δέχτηκε επίθεση χωρίς καμία πρόκληση. Ήταν κεραυνός εν αιθρία».
Η πλησιέστερη στρατιωτική δύναμη, όπως αναφέρει, δεν μπορούσε να φτάσει πριν περάσουν 24 ώρες.
«Ήταν μόνοι τους. Έπρεπε να κάνουν ό,τι τους φώτιζε ο Θεός και ό,τι μπορούσαμε να τους πούμε εμείς από την Αθήνα. Και ο καπετάνιος τα πήγε άψογα. Έσωσε 22 ανθρώπους. Το πλοίο αντικαθίσταται. Οι ζωές όχι».
