Ελλάδα υιοθετεί μια απολύτως ξεκάθαρη γραμμή στα εθνικά. Τα ναυτικά μίλια είναι ζήτημα κυριαρχίας. Δεν είναι θέμα ανταλλαγών, δεν είναι πεδίο παζαριού, δεν είναι αντικείμενο εξωτερικής πίεσης. Είναι δικαίωμα και είναι απόφαση του ελληνικού κράτους, η οποία θα ληφθεί όταν και όπως κριθεί ότι υπηρετεί το εθνικό συμφέρον.
Σε αυτή τη γραμμή κινήθηκε και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, με τοποθέτηση που δεν άφησε χώρο για παρερμηνείες. Το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων αποτελεί μονομερές κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας και δεν τίθεται σε διαπραγμάτευση. Το πότε και το πώς είναι ζήτημα στρατηγικής στάθμισης και εθνικής επιλογής, όχι αντικείμενο υποδείξεων.
Απέναντι, η Τουρκία συνεχίζει μια πολιτική πίεσης που στηρίζεται στη ρητορική έντασης και στην εργαλειοποίηση της απειλής. Η Αθήνα δεν αντιμετωπίζει αυτό το πλαίσιο ως μια απλή διαφωνία που λύνεται επικοινωνιακά, αλλά ως διαρκή πρόκληση για την ασφάλεια που απαιτεί ψυχραιμία και αξιόπιστη αποτροπή. Ούτε υπερβολές ούτε αυταπάτες. Και, κυρίως, καμία μετατόπιση από τον πυρήνα της κυριαρχίας.
Η ελληνική στάση δεν είναι μονοδιάστατη. Είναι μια ενιαία εθνική στρατηγική που συνδυάζει δικαίωμα, ισχύ και διάλογο. Η χώρα θωρακίζει τη θέση της θεσμικά, ενισχύει την επιχειρησιακή της δυνατότητα και διατηρεί ανοικτούς τους διπλωματικούς διαύλους, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος λάθους ή κλιμάκωσης.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επικείμενη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η Αθήνα επιδιώκει ο διάλογος να λειτουργεί ως εργαλείο σταθερότητας, χωρίς να μετατρέπεται σε πεδίο όπου τίθενται ζητήματα κυριαρχίας. Ο διάλογος έχει αξία όταν υπάρχουν σαφείς κανόνες, όταν αποτρέπεται η δημιουργία τετελεσμένων και όταν δεν νομιμοποιείται καμία απειλή ως κανονικότητα στις διμερείς σχέσεις.
Κεντρικός πυλώνας της εθνικής πολιτικής είναι η αποτροπή. Η Ελλάδα βρίσκεται σε περίοδο έντονης εξοπλιστικής επιτάχυνσης, με στόχο να καλύψει κενά, να αναβαθμίσει δυνατότητες και να διασφαλίσει υψηλή επιχειρησιακή ετοιμότητα. Το ζητούμενο δεν είναι η εικόνα, αλλά η ουσία. Διαθεσιμότητες, ολοκλήρωση συστημάτων, νέες τεχνολογίες, ισχυρότερη επιτήρηση και ενίσχυση των πολλαπλών μέσων άμυνας. Η αποτροπή δεν χτίζεται με δηλώσεις. Χτίζεται με δυνατότητες που λειτουργούν και με σχέδιο που εφαρμόζεται.
Εξίσου κρίσιμος πυλώνας είναι οι συμμαχίες ουσίας. Στο κέντρο αυτού του σκέλους βρίσκεται η σχέση με το Ισραήλ, η οποία πρέπει να αποκτήσει επιχειρησιακό και τεχνολογικό βάθος στο ανώτατο επίπεδο. Η επαφή με το Ισραήλ και ειδικά με τον υπουργό Άμυνας του δεν αφορά τυπικότητες. Αφορά κοινό σχεδιασμό, τεχνογνωσία, αεράμυνα, αντι-drone και κυβερνοασφάλεια, συνεκπαίδευση και διαλειτουργικότητα. Σε ένα περιβάλλον όπου οι απειλές εξελίσσονται διαρκώς, η Ελλάδα χρειάζεται συνεργασίες που παράγουν αποτέλεσμα, όχι απλώς καλές προθέσεις.
Η συνολική εικόνα είναι σαφής. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο Δένδιας διαμορφώνουν μια στρατηγική που συνδυάζει θεσμική καθαρότητα, επιχειρησιακή ισχύ και ισχυρές συμμαχίες, ενώ παραμένουν ανοικτοί οι δίαυλοι με την Τουρκία, ώστε να προστατεύεται η σταθερότητα. Ο Ερντογάν γνωρίζει ότι απέναντί του δεν βρίσκεται μια χώρα που συζητά την κυριαρχία της, αλλά μια χώρα που οργανώνει την ισχύ της και θωρακίζει τη θέση της.
Η Ελλάδα δεν θα ξαναζήσει άλλα Ίμια. Με τον κόπο και τις θυσίες του ελληνικού λαού χτίζει ισχύ, ώστε να μπορεί μόνη της να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Στόχος είναι μια Ελλάδα που δεν αμφισβητείται, ένας ισχυρός στρατιωτικός παίκτης στην Ευρώπη, με αποτροπή που λειτουργεί και εκπέμπει σεβασμό στην απέναντι πλευρά.
