Το 2025 κράτησε τη χώρα όρθια. Το 2026 κρίνει τις επιλογές εξουσίας.
Το 2025 δεν ήταν χρονιά άνεσης. Ήταν χρονιά διαχείρισης πιέσεων σε πολλά επίπεδα, σε ένα διεθνές περιβάλλον πολέμων και γεωπολιτικών ανατροπών και σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται από την ακρίβεια και τη φθορά της καθημερινότητας. Η Ελλάδα κλήθηκε να σταθεί ταυτόχρονα ως ευρωπαϊκό κράτος θεσμικής σοβαρότητας, ως χώρα πρώτης γραμμής στην Ανατολική Μεσόγειο και ως οικονομία που αναζητά ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα και την κοινωνική ανάγκη.
Το συμπέρασμα του 2025 είναι σαφές και όχι επικοινωνιακό. Η χώρα δεν αποσταθεροποιήθηκε. Κράτησε τον έλεγχο σε μια περίοδο όπου οι ισορροπίες θα μπορούσαν εύκολα να χαθούν. Το 2026, όμως, ανοίγει ως χρονιά κρίσιμων επιλογών, όπου η πολιτική δεν θα κριθεί από τη διαχείριση, αλλά από το αποτέλεσμα.
Το 2025 δεν μπορεί να διαβαστεί αποκομμένο από το διεθνές περιβάλλον. Οι ισορροπίες μετακινήθηκαν, οι πόλεμοι συνέχισαν να επηρεάζουν την ευρωπαϊκή ασφάλεια και η παγκόσμια οικονομία κινήθηκε σε καθεστώς αβεβαιότητας. Οι μεγάλες δυνάμεις αναθεώρησαν προτεραιότητες και συμμαχίες, ενώ η έννοια της σταθερότητας απέκτησε διαφορετικό βάρος από χώρα σε χώρα.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, χώρες με περιορισμένες θεσμικές αντοχές βρέθηκαν εκτεθειμένες. Η Ελλάδα δεν ήταν ανάμεσά τους. Χωρίς να επιδιώξει ρόλο πρωταγωνιστή, κινήθηκε με συνέπεια, ενίσχυσε τη διεθνή της θέση και απέφυγε εσωτερικούς κλυδωνισμούς που αλλού έγιναν καθοριστικοί.
Το 2026, όμως, δεν θα λειτουργήσει ως απλή συνέχεια. Οι διεθνείς πιέσεις, οι κοινωνικές απαιτήσεις και οι πολιτικές αποφάσεις συμπίπτουν χρονικά. Σε αυτό το σημείο, η σταθερότητα παύει να είναι επαρκής από μόνη της και μετατρέπεται σε αφετηρία κρίσιμων επιλογών.
Οικονομία και ακρίβεια. Η μεγάλη δοκιμασία της κοινωνίας
Το 2025 η ελληνική οικονομία διατήρησε συνολική ανθεκτικότητα, όμως η κοινωνική εμπειρία ήταν σαφώς πιο δύσκολη. Η ακρίβεια σε τρόφιμα, ενέργεια, μεταφορές και υπηρεσίες καθόρισε το κλίμα της χρονιάς. Το διαθέσιμο εισόδημα πιέστηκε και η απόσταση ανάμεσα στους δείκτες και στην πραγματική ζωή των νοικοκυριών έγινε αισθητή.
Η κυβερνητική πολιτική κινήθηκε με στόχο τη δημοσιονομική σταθερότητα, αποφεύγοντας ρίσκα που θα υπονόμευαν την αξιοπιστία της χώρας. Ωστόσο, η κοινωνία ζητά κάτι περισσότερο από αντοχή. Το 2026 θα κριθεί από το αν η οικονομική πολιτική μπορεί να μετατραπεί σε ουσιαστική ανακούφιση για εργαζόμενους και μεσαία τάξη.
Το ίδιο έτος κατέδειξε και κάτι ακόμη. Η οικονομία δεν δοκιμάζεται μόνο από τους δείκτες, αλλά και από την αντοχή των υποδομών και του κράτους. Τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι πιέσεις του καλοκαιριού θύμισαν ότι το κόστος της κλιματικής κρίσης επιστρέφει τελικά στην κοινωνία και στη δημόσια διοίκηση.
Στεγαστικό. Από κοινωνικό ζήτημα σε δομική απειλή
Το 2025 ανέδειξε το στεγαστικό ως ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της χώρας. Η άνοδος των ενοικίων, η έλλειψη διαθέσιμων κατοικιών και η δυσκολία πρόσβασης στην ιδιοκτησία επηρέασαν άμεσα νέους και οικογένειες. Το ζήτημα έπαψε να είναι περιφερειακό και συνδέθηκε με την εργασία, την κινητικότητα και το δημογραφικό.
Χωρίς ουσιαστική πολιτική στέγης, καμία στρατηγική για τους νέους δεν μπορεί να αποδώσει. Το 2026 θα δείξει αν το κράτος μπορεί να περάσει από αποσπασματικά μέτρα σε λύσεις με βάθος και διάρκεια.
Δημογραφικό. Το πρόβλημα πίσω από όλα τα άλλα
Το δημογραφικό επιβεβαιώθηκε το 2025 ως ζήτημα εθνικής βιωσιμότητας. Η μείωση γεννήσεων, η γήρανση του πληθυσμού και η καθυστέρηση δημιουργίας οικογένειας επηρεάζουν την οικονομία, το ασφαλιστικό και τη συνοχή της κοινωνίας.
Το 2026 δεν επιτρέπει αναβολές. Το δημογραφικό απαιτεί συνδυασμένες πολιτικές σε εργασία, στέγη, οικογενειακή στήριξη και κοινωνικές υπηρεσίες, αλλιώς θα υπονομεύσει κάθε μεσοπρόθεσμο σχεδιασμό.
Τέμπη και θεσμική αξιοπιστία
Το 2025 κύλησε με το βάρος των Τεμπών παρόν. Οι κοινωνικές κινητοποιήσεις και η απαίτηση για λογοδοσία διαμόρφωσαν πολιτική πίεση που οδήγησε σε αλλαγές προσώπων και σε δεσμεύσεις για παρεμβάσεις στις υποδομές και στην ασφάλεια.
Το ζήτημα πέρασε από την οργή στη θεσμική φάση. Το 2026 θα κρίνει αν το κράτος μπορεί να εγγυηθεί πρόληψη και ασφάλεια στις μεταφορές. Η εμπιστοσύνη αποκαθίσταται μόνο με αποτέλεσμα.
Αγροτικός τομέας. Κόστος, έλεγχοι και κρίση εμπιστοσύνης
Το 2025 ο αγροτικός κόσμος βρέθηκε σε ένταση. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι καθυστερήσεις στις ενισχύσεις και τα προβλήματα διαχείρισης ανέδειξαν θεσμικές αδυναμίες. Οι κινητοποιήσεις κατέδειξαν ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό αλλά και θέμα εμπιστοσύνης. Το 2026 απαιτεί καθαρούς κανόνες, διαφάνεια και αποτελεσματική διοίκηση, ώστε οι ενισχύσεις να φτάνουν στους πραγματικούς παραγωγούς.
Εθνικά θέματα και ελληνοτουρκικά. Σταθερότητα με αποτροπή
Το 2025 δεν υπήρξε θερμό επεισόδιο, γεγονός που δεν ήταν αυτονόητο. Η Τουρκία διατήρησε τις πάγιες διεκδικήσεις της, ενώ η Ελλάδα κινήθηκε με χαμηλούς τόνους και καθαρή γραμμή, χωρίς υποχωρήσεις σε κυριαρχικά δικαιώματα. Η διπλωματική κινητικότητα λειτούργησε ως μηχανισμός ελέγχου της έντασης, ενώ η ενίσχυση της αποτρεπτικής ισχύος στήριξε τη σταθερότητα. Το 2026 θα κριθεί από τη διατήρηση αυτής της ισορροπίας σε πιο ρευστό περιφερειακό περιβάλλον.
Εξοπλιστικά και άμυνα. Ιστορική αναβάθμιση ισχύος
Το 2025 καταγράφεται ως χρονιά καμπής για την εθνική άμυνα. Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, η Ελλάδα εισήλθε σε φάση μαζικής, πολυεπίπεδης και συνδυαστικής ενίσχυσης των Ενόπλων Δυνάμεων. Η παραλαβή της πρώτης φρεγάτας νέας γενιάς FDI HN «Κίμων» αποτέλεσε μέρος ενός συνολικού σχεδίου αναβάθμισης της ναυτικής ισχύος.
Παράλληλα, η Πολεμική Αεροπορία ολοκλήρωσε την πλήρη επιχειρησιακή ένταξη των Rafale, ενώ ο εκσυγχρονισμός των F-16 άλλαξε ποιοτικά την αεροπορική ισορροπία. Για πρώτη φορά, η χώρα συγκρότησε αποτρεπτικό πλέγμα και όχι αποσπασματική ισχύ.
Το 2026 έρχεται ως χρονιά εμβάθυνσης αυτής της στρατηγικής. Για πρώτη φορά, η Ελλάδα δεν εξοπλίζεται για να καλύψει κενά, αλλά για να κατοχυρώσει θέση ισχύος στο μέλλον.
Ελλάδα – Ηνωμένες Πολιτείες. Στρατηγική σχέση με βάθος
Το 2025 οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις απέκτησαν ουσιαστικό περιεχόμενο σε άμυνα, ενέργεια και ασφάλεια συνόρων. Καθοριστικό γεγονός αποτέλεσε η έλευση της νέας πρέσβη των Ηνωμένων Πολιτειών, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, που σηματοδότησε πολιτικό βάθος και συνέχεια στη διμερή συνεργασία.
Η επαναφορά της έμφασης της Ουάσιγκτον στην ενεργειακή ασφάλεια και στον έλεγχο συνόρων βρήκε την Ελλάδα σε ρόλο κρίσιμου συμμάχου. Το 2026 θα δείξει αν αυτή η σχέση μεταφράζεται σε διαρκές γεωπολιτικό και οικονομικό όφελος.
Ελλάδα – Ισραήλ – Κύπρος. Άξονας σταθερότητας
Το 2025 η συνεργασία Ελλάδας, Ισραήλ και Κύπρου εδραιώθηκε ως στρατηγικός άξονας. Κοινές ασκήσεις, ενεργειακός συντονισμός και συνεργασία σε θέματα ασφάλειας ενίσχυσαν τη θέση της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Το 2026 αναμένεται περαιτέρω εμβάθυνση, ιδιαίτερα στους τομείς άμυνας και ενέργειας.
Ενέργεια. Από περιφερειακός παίκτης σε κόμβο
Το 2025 η Ελλάδα ενίσχυσε τον ρόλο της ως ενεργειακός κόμβος μέσω LNG και διασυνδέσεων. Το 2026 το κρίσιμο στοίχημα είναι εσωτερικό: η ενεργειακή επιτυχία να αποτυπωθεί σε σταθερότητα και κόστος για πολίτες και επιχειρήσεις.
Ευρώπη. Θεσμική αναβάθμιση
Το 2025 έκλεισε με μια εξέλιξη υψηλού συμβολισμού: την ανάληψη της προεδρίας του Eurogroup από Έλληνα υπουργό Οικονομικών. Το γεγονός συμπύκνωσε τη μετατόπιση της χώρας από την περίοδο της επιτήρησης σε ρόλο θεσμικής συμμετοχής και επιρροής.
Μεταναστευτικό και ασφάλεια
Το μεταναστευτικό παρέμεινε πρόκληση. Η κοινωνία ζήτησε έλεγχο συνόρων και ασφάλεια χωρίς ακρότητες. Το 2026 θα κριθεί από την αποτελεσματική εφαρμογή κανόνων και τη διατήρηση κοινωνικής συνοχής.
Προς το 2026
Το 2026 δεν συγχωρεί λάθη. Η οικονομία, η κοινωνική συνοχή, η ασφάλεια και οι διεθνείς επιλογές συμπίπτουν χρονικά. Εκεί θα κριθεί η επόμενη περίοδος.
Σημείωμα Διευθυντή
Το 2025 ήταν χρονιά ευθύνης. Η Ελλάδα διατήρησε τη σταθερότητά της και ενίσχυσε τη θέση της σε κρίσιμους τομείς. Το 2026 δεν θα κριθεί από προθέσεις, αλλά από επιλογές και αποτέλεσμα.
