Σοβαρό πλήγμα δέχθηκε η Άνω Γλυφάδα από τη σφοδρή κακοκαιρία που έπληξε την Αττική, αφήνοντας πίσω της εκτεταμένες ζημιές και μία ανθρώπινη απώλεια. Μία γυναίκα έχασε τη ζωή της όταν παρασύρθηκε από τα ορμητικά νερά και εγκλωβίστηκε μέσα στο όχημά της, το οποίο επίσης μετακινήθηκε από τη δύναμη του νερού.
Σημαντικά προβλήματα καταγράφηκαν τόσο στη Γλυφάδα όσο και στη Βάρη, με πολλούς δρόμους να πλημμυρίζουν, ενώ μεγάλες δυσχέρειες σημειώθηκαν και σε κεντρικές αρτηρίες όπως οι λεωφόροι Καραμανλή, Ποσειδώνος και Βουλιαγμένης.
Μιλώντας το πρωί στον ΣΚΑΪ, ο καθηγητής Γεωλογίας Ευθύμης Λέκκας σημείωσε ότι «τα δύσκολα έχουν περάσει για τον νομό Αττικής και για τις υπόλοιπες περιοχές που επλήγησαν», προσθέτοντας πως τα φαινόμενα έχουν πλέον μετατοπιστεί στο ανατολικό Αιγαίο, όπου η κατάσταση παραμένει δύσκολη, αν και «λίγο υποδεέστερη από εδώ».
Αναφερόμενος ειδικά στην Άνω Γλυφάδα, ο κ. Λέκκας εξήγησε ότι «η ανάπτυξη των περιοχών αυτών και κυρίως των ακριβών έγινε χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες μελέτες, χωρίς να υπάρχει ένας ασφαλής πολεοδομικός χωροταξικός σχεδιασμός». Όπως τόνισε, το νότιο τμήμα του Υμηττού αποτελείται από ασβεστόλιθους και σχιστόλιθους, με τους δεύτερους να διαβρώνονται εύκολα και να δημιουργούν μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών.
Παράλληλα, επισήμανε ότι το πρόβλημα δεν οφείλεται μόνο στον μεγάλο όγκο βροχής. «Δεν είναι μόνο αυτό… Εκτός από το νερό που πέφτει – έπεσαν 140 χιλιοστά σε ορισμένες περιοχές της Αττικής, δεν το περιμέναμε αυτό – είναι η λεγόμενη στερεοπαροχή, δηλαδή τα στερεά φερτά υλικά που παρασύρονται και τα οποία αυξάνουν δραματικά τον όγκο του νερού που ουσιαστικά κινείται με μεγάλη ταχύτητα προς τα χαμηλότερα σημεία», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Σχολιάζοντας το γεγονός ότι τα σοβαρότερα προβλήματα εμφανίζονται επανειλημμένα στις ίδιες περιοχές, ο κ. Λέκκας μίλησε για χρόνιες αδυναμίες. «Είναι οι ίδιες παθογένειες, δεν γίνεται κάτι πια, είναι μια κληρονομημένη αμαρτία, μία κληρονομημένη τρωτότητα. Υπάρχει μια διαδικασία που είναι τελείως στο κενό. Τις προηγούμενες δεκαετίες, πρώτα πολεοδομούσαμε και μετά βλέπαμε τα προβλήματα. Πρέπει πρώτα να χαρτογραφήσουμε το πρόβλημα και στη συνέχεια να σχεδιάσουμε».
