Η οριστικοποίηση της πρόθεσης της Μαρίας Καρυστιανού να προχωρήσει στη δημιουργία πολιτικού φορέα με αιχμή την «κάθαρση» και την «πάταξη της διαφθοράς» προκαλεί ισχυρούς κραδασμούς στο σύνολο της αντιπολίτευσης.
Η γυναίκα που επί μήνες αντιμετωπιζόταν σχεδόν ομόφωνα ως ηθικό σύμβολο του αγώνα για δικαιοσύνη μετά την τραγωδία των Τεμπών βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο σφοδρών επιθέσεων από χώρους που μέχρι πρότινος την αποθέωναν.
Τα δημοσκοπικά δεδομένα καταγράφουν υψηλή και πολιτικά διαπερατή αποδοχή της «μάνας των Τεμπών», η οποία έχει ταυτιστεί στη συνείδηση μεγάλου μέρους της κοινωνίας με την απαίτηση για αλήθεια και λογοδοσία. Η δυνητική απήχηση ενός «κόμματος Καρυστιανού» εμφανίζεται να αντλεί δυνάμεις κυρίως από κόμματα που επένδυσαν πολιτικά στις θεωρίες περί «παράνομου, εύφλεκτου φορτίου» στην εμπορική αμαξοστοιχία της μοιραίας νύχτας της 28ης Φεβρουαρίου 2023.
Παρά τις έντονες αντιδράσεις ακόμη και από συγγενείς θυμάτων, η Μαρία Καρυστιανού δείχνει αποφασισμένη να προχωρήσει, δουλεύοντας με ταχύτατους ρυθμούς για την είσοδό της στην κεντρική πολιτική σκηνή και θέτοντας ψηλά τον πήχη των φιλοδοξιών της. Το μόνο που ξεκαθάρισε είναι ότι δεν θα συνδέσει την ανακοίνωση του κόμματος με την επέτειο της τραγωδίας στα Τέμπη.
Καθοριστική στιγμή θεωρείται η συνέντευξή της στις αρχές του 2026, με την οποία επιβεβαίωσε δημόσια τα σχέδιά της και χάραξε σαφή διαχωριστική γραμμή από το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν θεωρείται, καθώς στο περιβάλλον της εκτιμούν ότι η χώρα μπορεί να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές πριν από την έναρξη της δίκης για τα Τέμπη, παρά το γεγονός ότι δεν υφίσταται πλέον στοιχείο που να στηρίζει τις θεωρίες για την «πυρόσφαιρα» και το παράνομο φορτίο.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Μαρία Καρυστιανού επιχείρησε να τοποθετηθεί έγκαιρα στον πολιτικό χάρτη, συνομιλώντας με πρόσωπα από διαφορετικούς χώρους. Στον στενό της κύκλο περιλαμβάνονται η δικηγόρος Μαρία Γρατσία, ο Μιχάλης Πατσίκας από το κίνημα «Σπίθα», ο πρώην βουλευτής Νίκος Νικολόπουλος, ο Κυριάκος Τόμπρας της Υπέρβασης, ενώ για ένα διάστημα συμμετείχε και ο επικοινωνιολόγος Νίκος Καραχάλιος, με τον οποίο ακολούθησε ρήξη.
Μετά τη διάσταση, ο κ. Καραχάλιος μίλησε δημόσια για πρόσωπα και πρακτικές του επιτελείου Καρυστιανού, αναφερόμενος εκτενώς στην παρουσία της λεγόμενης «γερόντισσας» που, όπως ισχυρίστηκε, επηρέαζε καθοριστικά τις αποφάσεις, καθώς και σε σύμβουλο με αστρολογικό ρόλο. Οι αναφορές αυτές προκάλεσαν αίσθηση και τροφοδότησαν περαιτέρω τη δημόσια συζήτηση.
Στον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, η σχέση με τη Μαρία Καρυστιανού έχει μετατραπεί σε ανοιχτή πληγή. Η συμπόρευση του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη μαζί της, ακόμη και με κοινές εμφανίσεις στο Ευρωκοινοβούλιο, εξόργισε την ηγεσία της Κουμουνδούρου και προσωπικά τον Σωκράτη Φάμελλο. Τα σενάρια για ρόλο του κ. Φαραντούρη στο νέο εγχείρημα, ακόμη και για ενδεχόμενη δυαρχία, ενίσχυσαν την ένταση, ενώ δεν αποκλείεται να τεθεί ζήτημα παραίτησής του από την ευρωβουλευτική έδρα.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ, η Μαρία Καρυστιανού έχει μετατραπεί σε «κόκκινο πανί», όχι μόνο λόγω της πολιτικής αυτονόμησής της αλλά και εξαιτίας των σφοδρών δηλώσεών της κατά του Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο κατηγόρησε ότι «έχει υπογράψει ένα μνημόνιο και μάλιστα το χειρότερο» και ότι «μας ανέβασε ψηλά και μετά μας γκρέμισε». Με τον τρόπο αυτό απευθύνεται ευθέως σε απογοητευμένους ψηφοφόρους του «Οχι» του 2015, αλλά και σε δεξαμενές της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΜέΡΑ25.
Την ίδια στιγμή, το εγχείρημα Καρυστιανού στέλνει σήματα και προς τα δεξιά της Ν.Δ. Η παρουσία της Μαρίας Γρατσία, με ισχυρά ερείσματα σε εκκλησιαστικούς κύκλους, θεωρείται μήνυμα προς ψηφοφόρους της Νίκης και της Ελληνικής Λύσης. Δεν είναι τυχαίο ότι δημοσκοπικά το νέο κόμμα εμφανίζεται να αποσπά μεγάλα ποσοστά από αυτούς τους χώρους, ενώ μικρότερες είναι οι διαρροές από τη Ν.Δ.
Η απάντηση από το περιβάλλον Τσίπρα ήρθε με χαμηλότερους τόνους, μέσω άρθρου του Θανάση Καρτερού, αντανακλώντας την αμηχανία που προκαλεί η ανάδειξη της Καρυστιανού σε δυνητική πολιτική αρχηγό. Στο επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού μελετούν προσεκτικά τις μετρήσεις, γνωρίζοντας ότι η «δυνητική ψήφος» δεν μπορεί να μοιραστεί επ’ άπειρον όταν οι πολιτικοί φορείς αποκτήσουν σαφή μορφή.
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το «κόμμα Καρυστιανού» μπορεί να φτάσει σε ποσοστά που αγγίζουν το 7,6%, με τις μεγαλύτερες εισροές από την Πλεύση Ελευθερίας, τη Νίκη και την Ελληνική Λύση. Το στοιχείο αυτό προκαλεί έντονη ανησυχία σε στελέχη της αντιπολίτευσης, καθώς απειλεί ευθέως την κοινοβουλευτική τους επιβίωση.
Σε πλήρη αντίθεση με τις πολιτικές διεργασίες, η αντίδραση των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών υπήρξε σκληρή. Πολλοί ζητούν ανοιχτά από τη Μαρία Καρυστιανού να αποχωρήσει από την προεδρία του Συλλόγου, τονίζοντας ότι ο αγώνας για δικαίωση «δεν μπορεί να γίνει εφαλτήριο για προσωπικές φιλοδοξίες». Ο Νίκος Πλακιάς μίλησε με ιδιαίτερη οξύτητα για «άστεγους πολιτικά» που προσπαθούν να βρουν ρόλο μέσω της ίδιας. Μέχρι σήμερα, κανένας συγγενής θύματος δεν έχει στηρίξει δημόσια το κομματικό της εγχείρημα.
Έτσι, η Μαρία Καρυστιανού από πρόσωπο καθολικής αποδοχής μετατρέπεται σε παράγοντα βαθιάς αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού, προκαλώντας ταυτόχρονα φόβο, αντιδράσεις και ανοιχτές συγκρούσεις σε ολόκληρο το φάσμα της αντιπολίτευσης.
