Του Κίμωνα Λογοθέτη
![]()
Ανησυχία στην εφοδιαστική αλυσίδα και στις εμπορευματικές μεταφορές έχει προκαλέσει η ανακοίνωση του αρμόδιου υπουργείου για την πιλοτική εφαρμογή, διάρκειας μίας εβδομάδας, απαγόρευσης κυκλοφορίας φορτηγών στον Κηφισό από τις 7 έως τις 10 το πρωί. Πρόκειται για ένα μέτρο που επιχειρεί να απαντήσει στο χρόνιο κυκλοφοριακό πρόβλημα της κεντρικότερης οδικής αρτηρίας του λεκανοπεδίου, επιλέγοντας όμως μια λύση υψηλού κόστους και αμφίβολης αποτελεσματικότητας.
Η λογική της απόφασης είναι απλή. Ο Κηφισός δεν αντέχει άλλο φόρτο, άρα κάποιος πρέπει να περιοριστεί. Ο κλήρος πέφτει στα φορτηγά. Στην πράξη όμως η πραγματικότητα της Αττικής δεν προσαρμόζεται σε απλουστευτικές επιλογές. Η λαχαναγορά του Ρέντη, το λιμάνι του Πειραιά, τα πρακτορεία της περιοχής του Βοτανικού και κρίσιμες εγκαταστάσεις logistics εξακολουθούν να λειτουργούν στα ίδια σημεία εδώ και δεκαετίες. Δεν έχουν αποκεντρωθεί, ενώ ο παρακαμπτήριος οδικός άξονας του Κηφισού παραμένει ακόμη σε επίπεδο σχεδιασμού και όχι υλοποίησης.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η απαγόρευση δεν μειώνει τις μεταφορές. Απλώς τις συμπιέζει χρονικά και μεταφέρει το πρόβλημα αλλού. Πρόκειται για μια ακραία λύση, η οποία αναμένεται να προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στην εφοδιαστική αλυσίδα και να φέρει έντονες αντιδράσεις από τους εργαζόμενους στον χώρο των εμπορευματικών μεταφορών. Ταυτόχρονα δημιουργείται και ένα σημαντικό εργασιακό ζήτημα, καθώς οι οδηγοί βαρέων οχημάτων δεσμεύονται αυστηρά από τα ωράρια που καταγράφονται μέσω της ψηφιακής κάρτας του ταχογράφου. Η μετατόπιση της εργασίας εκτός του χρονικού διαστήματος 7 με 10 το πρωί δεν είναι ούτε απλή ούτε πάντα εφικτή χωρίς παραβίαση της νομοθεσίας.
Πριν καταφύγει η Πολιτεία σε απαγορεύσεις, υπάρχουν βραχυπρόθεσμες και απολύτως εφαρμόσιμες λύσεις. Πρώτον, αναδιαγράμμιση του Κηφισού ώστε να διαθέτει σε όλο του το μήκος τρεις λωρίδες κυκλοφορίας και σαφώς οριοθετημένη λωρίδα έκτακτης ανάγκης. Δεύτερον, ουσιαστική και συνεχής συντήρηση του αυτοκινητοδρόμου σε όλα του τα στοιχεία, από το οδόστρωμα και τη σήμανση έως τα φρεάτια και τον φωτισμό.
Καθοριστικής σημασίας είναι και η διαχείριση των συμβάντων. Σήμερα καταγράφονται κατά μέσο όρο πάνω από οκτώ ακινητοποιήσεις ή τροχαία την ημέρα, και τότε δημιουργείται το πραγματικό κυκλοφοριακό χάος. Απαιτείται μόνιμη παρουσία γερανών σε συγκεκριμένα σημεία του Κηφισού, τόσο για Ι.Χ. όσο και για βαρέα οχήματα, με τουλάχιστον έναν ειδικό γερανό βαρέων οχημάτων. Παράλληλα, η ύπαρξη ενιαίου τμήματος Τροχαίας Κηφισού, με συνεχή αστυνόμευση, θα περιόριζε την παραβατικότητα στη λωρίδα έκτακτης ανάγκης και θα εξασφάλιζε ταχύτερη αντιμετώπιση των περιστατικών. Σήμερα ο δρόμος αστυνομεύεται αποσπασματικά από διαφορετικά τμήματα, με αποτέλεσμα καθυστερήσεις και ασυνεννοησία.
Αν, αφού εφαρμοστούν όλα τα παραπάνω, δεν υπάρξει ουσιαστική βελτίωση, τότε μπορεί σε δεύτερο χρόνο να ανοίξει η συζήτηση για τα ωράρια των φορτηγών. Ακόμη όμως και τότε, προϋπόθεση είναι η συνολική επανεξέταση των ωραρίων τροφοδοσίας, τα οποία σήμερα όχι μόνο δεν εφαρμόζονται ενιαία, αλλά συχνά έρχονται σε αντίθεση με τη σήμανση στο κέντρο της Αθήνας, δημιουργώντας σύγχυση τόσο στους επαγγελματίες όσο και στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Το κυκλοφοριακό πρόβλημα του Κηφισού δεν λύνεται με μέτρα εντυπωσιασμού. Απαιτεί σχέδιο, υποδομές και σοβαρή διαχείριση. Και αυτά παραμένουν ακόμη ζητούμενα.