Το κυκλοφοριακό πρόβλημα της Αττικής έχει εξελιχθεί σε έναν από τους βασικότερους παράγοντες υποβάθμισης της καθημερινότητας των πολιτών. Η συνεχής αύξηση του χρόνου μετακίνησης, η συμφόρηση σε βασικούς οδικούς άξονες και η πίεση που δέχονται οι δημόσιες συγκοινωνίες συνθέτουν μια εικόνα μόνιμης ασφυξίας, η οποία επηρεάζει την οικονομική δραστηριότητα, το περιβάλλον και, τελικά, την ποιότητα ζωής. Σε αυτό το πλαίσιο, το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής επιχειρεί να επαναφέρει τη συζήτηση σε μια πιο στρατηγική βάση, παρουσιάζοντας ένα πλαίσιο προτάσεων για την αλλαγή του μοντέλου μετακίνησης στην Αττική. Κεντρική του θέση είναι ότι το κυκλοφοριακό δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αποσπασματικά μέτρα ή μεμονωμένα έργα υποδομής, αλλά απαιτεί έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό βιώσιμης αστικής κινητικότητας. Στον πυρήνα του προγράμματος βρίσκεται η αναβάθμιση των δημόσιων συγκοινωνιών.
Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι χωρίς αξιόπιστα, συχνά και ποιοτικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, κάθε προσπάθεια αποσυμφόρησης των δρόμων είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Η ενίσχυση των δρομολογίων, η ανανέωση του στόλου και η βελτίωση της καθημερινής λειτουργίας των ΜΜΜ παρουσιάζονται ως αναγκαίες προϋποθέσεις ώστε η δημόσια συγκοινωνία να καταστεί πραγματική εναλλακτική στο ΙΧ. Παράλληλα, το προτεινόμενο πλαίσιο περιλαμβάνει μέτρα για την καλύτερη διαχείριση της κυκλοφορίας, με αξιοποίηση σύγχρονων τεχνολογιών και συστημάτων ελέγχου, καθώς και παρεμβάσεις στη στάθμευση, ιδιαίτερα στα πυκνοδομημένα αστικά κέντρα.
Η λογική δεν είναι η τιμωρητική αντιμετώπιση του οδηγού, αλλά η ορθολογική οργάνωση του δημόσιου χώρου, ώστε να περιοριστεί η άναρχη χρήση του ΙΧ και να δοθεί χώρος σε πεζούς, μέσα μαζικής μεταφοράς και ήπιες μορφές μετακίνησης. Σημαντικό στοιχείο των προτάσεων αποτελεί και η έννοια της βιώσιμης κινητικότητας σε επίπεδο γειτονιάς, με ζώνες ήπιας κυκλοφορίας και παρεμβάσεις που μειώνουν την ανάγκη για μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων. Το κυκλοφοριακό, σύμφωνα με το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι μόνο ζήτημα δρόμων και οχημάτων, αλλά και πολεοδομικού σχεδιασμού και οργάνωσης της πόλης. Το προγραμματικό αυτό πλαίσιο ήρθε να συμπληρωθεί πρόσφατα από την επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε το κόμμα στη Βουλή για το κυκλοφοριακό της Αττικής.
Στην κοινοβουλευτική του παρέμβαση, το ΠΑΣΟΚ ανέδειξε τη σημερινή εικόνα συμφόρησης και τις δυσλειτουργίες των δημόσιων συγκοινωνιών, θέτοντας ερωτήματα προς την κυβέρνηση για την απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδίου αντιμετώπισης του προβλήματος. Η επίκαιρη ερώτηση λειτουργεί ως πολιτική συνέχεια του προγράμματος: από τη μία πλευρά καταγράφει την καθημερινή εμπειρία των πολιτών και από την άλλη ζητά συγκεκριμένες απαντήσεις για τον σχεδιασμό, τα χρονοδιαγράμματα και τις προτεραιότητες της κυβερνητικής πολιτικής.
Το κυκλοφοριακό αναδεικνύεται έτσι όχι μόνο ως τεχνικό ζήτημα, αλλά ως βασικός δείκτης του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζεται και λειτουργεί η σύγχρονη μητρόπολη. Σε μια περίοδο όπου οι μετακινήσεις καθορίζουν όλο και περισσότερο την ποιότητα ζωής, η συζήτηση για το κυκλοφοριακό φαίνεται να περνά από τη διαχείριση της καθημερινότητας στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου πόλης. Το αν οι προτάσεις αυτές θα βρουν εφαρμογή, παραμένει ένα ανοιχτό πολιτικό και κοινωνικό ερώτημα.
