Η πολιτική σκηνή μπαίνει σε νέα τροχιά, όχι επειδή έχει ανακοινωθεί επισήμως νέο κόμμα, αλλά επειδή το ενδεχόμενο του «κόμματος Καρυστιανού» λειτουργεί ήδη ως καταλύτης. Η Μαρία Καρυστιανού έχει υψηλή αναγνωρισιμότητα και ισχυρό κοινωνικό αποτύπωμα, κάτι που αρκεί για να δημιουργήσει αναταράξεις, ειδικά σε έναν χώρο αντιπολίτευσης που ήδη δοκιμάζεται από κατακερματισμό και εσωτερικό ανταγωνισμό για την ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων.
Γιατί “χτυπά” πρώτα την αντιπολίτευση
Η βασική ανησυχία για την αντιπολίτευση δεν είναι απλώς ένα ακόμη όνομα στο πολιτικό κάδρο. Είναι ότι το «κόμμα Καρυστιανού» κουμπώνει κατευθείαν στη ζώνη της διαμαρτυρίας και της αντισυστημικής ψήφου. Πρόκειται για κοινό που δεν δένεται εύκολα με κομματικές ταυτότητες και μετακινείται όταν εμφανιστεί κάτι με ισχυρό συμβολισμό. Έτσι, ένα νέο σχήμα μπορεί να συμπιέσει κυρίως τα μικρότερα κόμματα που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την ίδια “πίτα” δυσαρέσκειας.
Η στροφή της αντιπολίτευσης: από την αποθέωση στην “ομάδα διαχείρισης”
Μέχρι πρότινος, αρκετές φωνές της αντιπολίτευσης επένδυαν πολιτικά στην υπόθεση και συχνά διατύπωναν δημόσια λόγια στήριξης ή και αποθέωσης προς τη Μαρία Καρυστιανού, καθώς το θέμα λειτουργούσε ως μοχλός πίεσης προς την κυβέρνηση. Σήμερα, όμως, όσο το ενδεχόμενο του «κόμματος Καρυστιανού» συζητιέται ως πραγματική πολιτική μεταβλητή, το κλίμα αλλάζει.
Χωρίς να το παραδέχονται ανοιχτά, πολλά επιτελεία έχουν ενεργοποιηθεί, με εσωτερικές αξιολογήσεις, “γραμμές” και σχεδιασμό επικοινωνιακής άμυνας. Με απλά λόγια, εκεί που υπήρχε άνεση στο χειροκρότημα, τώρα υπάρχει προετοιμασία διαχείρισης, γιατί κανείς δεν θέλει να χάσει τη δεξαμενή του προς έναν νέο, ισχυρά φορτισμένο πόλο.
Η κυβερνητική γραμμή, χωρίς φωνασκίες
Από κυβερνητικής σκοπιάς, το θέμα απαιτεί ψυχραιμία. Η κοινωνία δεν αντέχει ούτε εργαλειοποίηση της οδύνης ούτε εύκολους διχασμούς. Το ζητούμενο είναι θεσμικός τόνος, σεβασμός στη δημόσια ευαισθησία και επιμονή στην ουσία: η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από το σύμβολο, αλλά από πρόγραμμα, στελέχωση, ρεαλιστικές προτάσεις και ικανότητα διακυβέρνησης. Αν η κυβέρνηση θέλει να μειώσει το έδαφος πάνω στο οποίο γεννιούνται τέτοιες δυναμικές, η απάντηση πρέπει να είναι αποτελέσματα, διαφάνεια, ταχύτητα και εφαρμογή, όχι επικοινωνιακά αντανακλαστικά.
Τι δείχνει η μέτρηση, με καθαρούς όρους
Ακολουθεί ο πίνακας της δημοσκοπικής μέτρησης, όπως παρουσιάστηκε, για την πιθανότητα ψήφου σε κόμμα με τη Μαρία Καρυστιανού.
Πιθανότητα να ψήφιζαν κόμμα με τη Μαρία Καρυστιανού (ποσοστά %)
Εταιρεία: GPO
Η ανάγνωση των αριθμών, χωρίς υπερβολές
Η “δεκτικότητα” προς ένα τέτοιο σενάριο δεν είναι ομοιόμορφη. Είναι σαφώς μεγαλύτερη σε ακροατήρια διαμαρτυρίας και μικρότερη στους πιο θεσμικούς χώρους, όπου κυριαρχεί η λογική της σταθερότητας. Αυτό εξηγεί γιατί η μεγαλύτερη νευρικότητα δεν αφορά μόνο τους δύο μεγάλους, αλλά κυρίως τα κόμματα που παίζουν ήδη στο γήπεδο της αντισυστημικής ψήφου και κινδυνεύουν να χάσουν χώρο.
Το πολιτικό συμπέρασμα
Το «κόμμα Καρυστιανού», ακόμη και ως ενδεχόμενο, αναδιατάσσει την ατζέντα και πιέζει τα κόμματα να απαντήσουν σε πραγματικά κοινωνικά ερωτήματα, όχι σε επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς. Για την κυβέρνηση, το στοίχημα είναι να μη μπει σε πόλεμο συμβόλων, αλλά να περιορίσει το έδαφος της διαμαρτυρίας μέσα από χειροπιαστά αποτελέσματα. Και για την αντιπολίτευση, το στοίχημα είναι διπλό: να μη φανεί ότι “αλλάζει τροπάριο” από τη μία μέρα στην άλλη, αλλά και να μην αιφνιδιαστεί από έναν νέο πόλο που τραβά ψήφους ακριβώς από τη δική της γειτονιά.
