Του Κίμωνα Λογοθέτη
Πονοκέφαλο για την Τροχαία και τη Δημοτική Αστυνομία αποτελεί πλέον η παραβατική συμπεριφορά μεγάλου μέρους των χρηστών ηλεκτροκίνητων πατινιών. Καθημερινά, οι υπόλοιποι χρήστες του οδικού δικτύου γίνονται μάρτυρες εικόνων πλήρους κυκλοφοριακής αυθαιρεσίας: αναβάτες να κινούνται σε πεζοδρόμους, πεζόδρομους, πλατείες, ακόμη και σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας ή αυτοκινητόδρομους.
Δεν είναι λίγες οι φορές που ηλεκτροκίνητα πατίνια καταγράφονται να αναπτύσσουν ταχύτητες που αγγίζουν ή ξεπερνούν τα 80 χλμ./ώρα σε κεντρικές λεωφόρους, όπως η Συγγρού, η Βουλιαγμένης, ακόμη και στον Κηφισό. Εικόνες που δεν συνάδουν ούτε με την έννοια της μικροκινητικότητας ούτε με τη στοιχειώδη οδική ασφάλεια.
Το οξύμωρο της υπόθεσης είναι βαθύτερο και αποκαλυπτικό ενός σοβαρού νομοθετικού κενού. Τα ηλεκτροκίνητα πατίνια θεωρούνται οχήματα, οι οδηγοί τους οφείλουν να συμμορφώνονται με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, απαιτείται και άδεια οδήγησης. Παρ’ όλα αυτά, δεν υφίσταται υποχρέωση ασφάλισης αστικής ευθύνης έναντι τρίτων, ούτε υποχρέωση τοποθέτησης πινακίδας κυκλοφορίας ώστε να είναι δυνατή η ταυτοποίησή τους.
Αυτό αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη «τρύπα» του νέου ΚΟΚ. Ένα όχημα που κυκλοφορεί στον δημόσιο χώρο, μοιράζεται τον ίδιο δρόμο με αυτοκίνητα, λεωφορεία, μοτοσικλέτες και πεζούς, μπορεί να είναι πλήρως ανασφάλιστο και ανώνυμο. Σε περίπτωση ατυχήματος, δεν υπάρχει καμία ασφαλιστική κάλυψη ούτε για τις υλικές ζημιές, ούτε για τις σωματικές βλάβες που μπορεί να προκληθούν.
Ήδη και στη χώρα μας καταγράφονται δεκάδες περιστατικά σοβαρών τραυματισμών από υπαιτιότητα οδηγών ηλεκτροκίνητων πατινιών. Θύματα είναι πεζοί, ποδηλάτες, αλλά και οδηγοί άλλων οχημάτων. Κι όμως, σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός αποζημίωσης, ενώ συχνά είναι αδύνατη ακόμη και η αναζήτηση του υπαίτιου.
Είναι αδιανόητο ένα όχημα που υποχρεούται να κινείται σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας να επιτρέπεται να κυκλοφορεί σε δημόσιους δρόμους χωρίς ασφάλεια και χωρίς πινακίδα. Η κατάσταση αυτή όχι μόνο υπονομεύει την οδική ασφάλεια, αλλά ακυρώνει και κάθε έννοια ισονομίας απέναντι στους υπόλοιπους χρήστες του δρόμου, οι οποίοι επιβαρύνονται με κόστος, υποχρεώσεις και αυστηρούς ελέγχους.
Η μικροκινητικότητα μπορεί και πρέπει να έχει θέση στη σύγχρονη πόλη. Όχι όμως ανεξέλεγκτα και χωρίς κανόνες. Απαιτείται άμεσα νομοθετική παρέμβαση για να κλείσει αυτό το επικίνδυνο κενό: υποχρεωτική ασφάλιση αστικής ευθύνης, σαφές πλαίσιο ταυτοποίησης και αυστηρός έλεγχος της κυκλοφορίας των ηλεκτροκίνητων πατινιών.
