«Ο κλάδος των αυτοκινητιστών ταξί δεν ζητά προνόμια ούτε επιβαρύνσεις για τον κρατικό προϋπολογισμό. Τα αιτήματά μας είναι απολύτως ρεαλιστικά, δίκαια και κυρίως διαδικαστικά. Ζητάμε παράταση για την ένταξη στην ηλεκτροκίνηση, ώστε να υπάρξει ουσιαστική και βιώσιμη μετάβαση.
Ζητάμε προστασία του επαγγέλματος από την υποκλοπή μεταφορικού έργου, που σήμερα γίνεται ανεξέλεγκτα μέσω Ι.Χ. οχημάτων. Ζητάμε ουσιαστικούς ελέγχους στην παράνομη δραστηριότητα. Και, τέλος, ζητάμε την είσοδο των έμφορτων ταξί στις λεωφορειολωρίδες, ώστε να εξυπηρετείται ο πολίτης και να αποσυμφορείται το οδικό δίκτυο. Δεν μιλάμε για οικονομικές διεκδικήσεις εις βάρος του Δημοσίου.
Μιλάμε για κανόνες ισονομίας και εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς. Το ταξί είναι δημόσιας χρήσης όχημα, εκτελεί συγκοινωνιακό έργο και πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τέτοιο. Η ηλεκτροκίνηση είναι στόχος που στηρίζουμε. Όμως δεν μπορεί να εφαρμοστεί με ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα, χωρίς επαρκή χρηματοδοτικά εργαλεία και χωρίς υποδομές φόρτισης που να καλύπτουν τις ανάγκες ενός επαγγελματία που εργάζεται 10 και 12 ώρες ημερησίως. Ζητάμε παράταση, όχι ακύρωση.
Ταυτόχρονα, η ανεξέλεγκτη δραστηριότητα Ι.Χ. οχημάτων που εκτελούν ουσιαστικά έργο ταξί διαλύει τον κλάδο και δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού. Χρειάζεται ξεκάθαρο θεσμικό πλαίσιο και συστηματικός έλεγχος. Τέλος, η είσοδος των έμφορτων ταξί στις λεωφορειολωρίδες δεν είναι προνόμιο. Είναι εργαλείο βελτίωσης της κυκλοφορίας και καλύτερης εξυπηρέτησης του επιβάτη. Το ταξί μεταφέρει πολίτες, τουρίστες, ηλικιωμένους, ΑμεΑ.
Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλό Ι.Χ. Η Πολιτεία οφείλει να δει το ταξί ως κρίσιμο κρίκο της αστικής κινητικότητας. Εμείς είμαστε εδώ για διάλογο και λύσεις.» Η τοποθέτηση της διοίκησης του ΣΑΤΑ εστιάζει σε τέσσερις βασικούς άξονες:
1. Παράταση στην υποχρεωτική μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση Η μετάβαση σε ηλεκτρικά οχήματα αποτελεί στρατηγική επιλογή της χώρας. Ωστόσο, οι επαγγελματίες ταξί επισημαίνουν ότι: • Το κόστος αγοράς παραμένει υψηλό. • Η αυτονομία δεν καλύπτει πάντα τις πολύωρες βάρδιες. • Οι δημόσιες υποδομές φόρτισης είναι ανεπαρκείς. Το αίτημα για παράταση χαρακτηρίζεται «διαδικαστικό», καθώς δεν ζητείται πρόσθετη κρατική δαπάνη, αλλά χρονική προσαρμογή ώστε να καταστεί εφαρμόσιμο το μέτρο.
2. Προστασία από υποκλοπή μεταφορικού έργου Η διεύρυνση των ψηφιακών πλατφορμών και η χρήση Ι.Χ. για επιβατικές μεταφορές δημιουργεί, σύμφωνα με τον κλάδο, συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού.
Οι ταξιτζήδες ζητούν: • Αυστηρούς ελέγχους. • Σαφές διαχωρισμό επαγγελματικού και ιδιωτικού έργου. • Ισονομία ως προς τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις. Εδώ το ζήτημα δεν είναι δημοσιονομικό, αλλά θεσμικό και ελεγκτικό.
3. Έλεγχοι στα Ι.Χ. που δραστηριοποιούνται στην επιβατική μεταφορά Ο κλάδος επιμένει ότι η απουσία συστηματικών ελέγχων οδηγεί σε «γκρίζες ζώνες» λειτουργίας. Η ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών θεωρείται κρίσιμη για τη διασφάλιση της νομιμότητας.
4. Είσοδος έμφορτων ταξί στις λεωφορειολωρίδες Το αίτημα βασίζεται στη λογική ότι το ταξί, όταν μεταφέρει επιβάτη, επιτελεί συγκοινωνιακό έργο. Η πρόσβαση στις λεωφορειολωρίδες: • Μειώνει τον χρόνο μετακίνησης. • Καθιστά το ταξί πιο ανταγωνιστικό. • Συμβάλλει στην αποσυμφόρηση, εφόσον αντικαθιστά ιδιωτικές μετακινήσεις.
Πάρης Ορφανός Γενικός Γραμματέας ΣΑΤΑ
