Του Κίμωνα Λογοθέτη
Σήριαλ μεγάλου μήκους έχει καταντήσει το ζήτημα των καμερών καταγραφής τροχαίων παραβάσεων. Μετά τις καθυστερήσεις στην τοποθέτησή τους και τις συνεχείς αμφιβολίες για το πότε θα τεθούν πλήρως σε λειτουργία, έρχεται να προστεθεί ένα νέο, σοβαρό εμπόδιο: η έλλειψη προσωπικού στην Ελληνική Αστυνομία για τη βεβαίωση των παραβάσεων. Το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό είναι θεσμικό και επιχειρησιακό. Για να βεβαιωθεί μια τροχαία παράβαση που καταγράφεται από κάμερα, απαιτείται ψηφιακή υπογραφή από αρμόδιο αστυνομικό. Δηλαδή κάθε καταγραφή πρέπει να περάσει από ανθρώπινο έλεγχο και διοικητική διαδικασία. Με τον όγκο των παραβάσεων που αναμένεται να καταγράφεται καθημερινά σε ένα μητροπολιτικό δίκτυο όπως της Αττικής, είναι πρακτικά αδύνατον να υποστηριχθεί ένα τέτοιο σύστημα χωρίς επαρκές προσωπικό.
Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης το ενιαίο σύστημα διαχείρισης παραβάσεων Ο.Δ.Υ.Σ.Ε.Α.Σ. Πρόκειται για μια ψηφιακή πλατφόρμα που έχει σχεδιαστεί ώστε να αυτοματοποιεί τη διαδικασία: οι παραβάσεις να βεβαιώνονται ηλεκτρονικά και να αποστέλλονται απευθείας στη θυρίδα του πολίτη με ψηφιακή υπογραφή, χωρίς τη φυσική διαμεσολάβηση δεκάδων αστυνομικών. Ωστόσο, αν το σύστημα αυτό δεν τεθεί σε πλήρη λειτουργία, οι παραβάσεις δεν μπορούν να φτάσουν στους οδηγούς.
Οι κάμερες μπορεί να καταγράφουν, αλλά διοικητικά το σύστημα «μπλοκάρει». Με άλλα λόγια, η τεχνολογία υπάρχει η εφαρμογή της χωλαίνει. Το ζήτημα της σήμανσης Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, εξίσου κρίσιμο πρόβλημα: η νομιμότητα της βεβαίωσης των παραβάσεων προϋποθέτει σωστή σήμανση. Για να ισχύει μια τροχαία παράβαση που καταγράφεται με τεχνικά μέσα, πρέπει λίγα μέτρα πριν από την κάμερα να υπάρχει ευδιάκριτη προειδοποιητική πινακίδα ότι οι παραβάσεις του ΚΟΚ ελέγχονται ηλεκτρονικά. Σε αρκετά σημεία του οδικού δικτύου αυτό δεν συμβαίνει.
Ταυτόχρονα, υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις στη συντήρηση της οριζόντιας και κάθετης σήμανσης. Φθαρμένες διαβάσεις πεζών, δυσδιάκριτες οριογραμμές διακοπής πορείας και ελλιπής διαγράμμιση δημιουργούν νομικά κενά. Ενδεικτικά αναφέρεται το οδόστρωμα της λεωφόρου Ποσειδώνος, όπου σε σημεία η διαγράμμιση είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η βεβαίωση παράβασης μπορεί να αμφισβητηθεί.
Αντίστοιχα, υπάρχουν βασικοί άξονες όπως η λεωφόρος Αλεξάνδρας όπου πολλές πινακίδες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας δεν είναι ευδιάκριτες, είτε λόγω φθοράς είτε λόγω κάλυψης από βλάστηση ή άλλες κατασκευές. Όταν η σήμανση δεν είναι σαφής, η ευθύνη δεν μπορεί να μετακυλίεται αποκλειστικά στον οδηγό. Ένα σύστημα που κινδυνεύει να μείνει ημιτελές Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι η καθολική λειτουργία του συστήματος καμερών απέχει ακόμη από το να γίνει πραγματικότητα.
Δεν αρκεί η εγκατάσταση εξοπλισμού υψηλού κόστους αν δεν υπάρχει η διοικητική και επιχειρησιακή υποδομή για να τον υποστηρίξει. Χωρίς προσωπικό, χωρίς πλήρη λειτουργία της ψηφιακής πλατφόρμας και χωρίς σωστή σήμανση στο οδικό δίκτυο, το σύστημα παραμένει ουσιαστικά ανενεργό. Και όσο αυτό καθυστερεί, εκατομμύρια ευρώ επενδύσεων κινδυνεύουν να απαξιωθούν, ενώ η παραβατικότητα στους δρόμους παραμένει ανεξέλεγκτη. Η εφαρμογή του νέου Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας απαιτεί σοβαρότητα, συντονισμό και τεχνική επάρκεια. Διαφορετικά, η μετάβαση στην ψηφιακή επιτήρηση θα παραμείνει μια εξαγγελία χωρίς αντίκρισμα και η οδική ασφάλεια θα συνεχίσει να εξαρτάται από την τύχη.
