Η αύξηση των αυτοκτονιών στους ανηλίκους προκαλεί βαθιά ανησυχία, με τους ειδικούς να κάνουν λόγο για μια σιωπηλή κρίση που εξελίσσεται μακριά από τα βλέμματα, πίσω από κλειστές πόρτες και χαμόγελα που κρύβουν πόνο.
Μια 16χρονη μαθήτρια βρέθηκε νεκρή στο δωμάτιό της πριν από σχεδόν δύο εβδομάδες, αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο κενό και ένα βασανιστικό «γιατί» που βαραίνει όσους την αγαπούσαν.
Ο πατέρας της, μιλώντας στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» το βράδυ της Παρασκευής, περιέγραψε με συγκλονιστικό τρόπο τα σημάδια που δεν έγιναν αντιληπτά εγκαίρως και το βάρος που η κόρη του κουβαλούσε σιωπηλά. Η ιστορία του αγγίζει κάθε γονιό που πιστεύει πως «το δικό μου παιδί θα μου τα πει όλα».
Όπως ανέφερε, «Η κόρη μου την Δευτέρα 26 Ιανουαρίου έφυγε και άφησε πίσω της ένα τεράστιο κενό σε μένα προσωπικά και στην οικογένειά μου. Ήταν ένα παιδί άξιο, με όνειρα και προσδοκίες. Ένα παιδί το οποίο ήθελε να είναι πολύ καλό και να φανεί αντάξιο των προσδοκιών των δικών μας αλλά και της κοινωνίας. Να μπορεί να σταθεί με το κεφάλι ψηλά».
Στη συνέχεια εξήγησε πως ο δίδυμος αδερφός της αντιμετώπιζε βαριάς μορφής αυτισμό, κάτι που, όπως είπε, φαίνεται πως σημάδεψε βαθιά την ψυχή της κόρης του χωρίς κανείς να το καταλάβει εγκαίρως. «Ο δίδυμος αδερφός της ήταν ένα παιδάκι το οποίο διαγνώστηκε με βαριάς μορφής αυτισμού… Κάτι που από ότι αντιλαμβάνομαι χαράχτηκε βαθιά μες την ψυχούλα αυτού του παιδιού τόσο που δεν το είχα καταλάβει».
Ο πατέρας της περιέγραψε τη 16χρονη ως ένα εσωστρεφές παιδί που προσπαθούσε να διαχειριστεί μόνη της τους φόβους και τις δυσκολίες της, χωρίς να επιβαρύνει κανέναν. Ανέφερε πως φοβόταν μήπως έχει και η ίδια κάτι αντίστοιχο με τον αδερφό της, ενώ αργότερα διαγνώστηκε στο φάσμα του αυτισμού.
«Δεν ήθελε να ενοχλεί, δεν ήθελε να δημιουργεί προβλήματα και τα κρατούσε μέσα της», είπε, εξηγώντας ότι κατά καιρούς έβγαζε εντάσεις και μια αμυντική στάση. Παράλληλα, αποκάλυψε ότι υπήρξε περίοδος όπου το παιδί βίωνε παρενόχληση από συμμαθητές της.
Όταν ρωτήθηκε αν είχε μιλήσει για αυτά τα περιστατικά, απάντησε: «Ναι αυτά τα είχαμε συζητήσει έχει και μια μεγαλύτερη αδερφή η οποία είχε παρέμβει τότε για να περιοριστεί το περιστατικό αυτό».
Ως εκπαιδευτικός, προσπάθησε να τη στηρίξει ενισχύοντας την αυτοπεποίθησή της μέσα από δραστηριότητες όπως οι πολεμικές τέχνες.
Αναφερόμενος στην πιθανή επίδραση του διαδικτύου, δήλωσε: «Θεωρώ ότι προφανώς θα επηρεάστηκε. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μπορεί να έψαξε και τον τρόπο που θα αφαιρέσει τη ζωή της». Και τότε ξεστόμισε τη φράση που συμπυκνώνει όλο τον πόνο του: “γιατί παιδάκι μου, γιατί δε μου μιλούσες, γιατί δε μου έλεγες όσα σε στεναχωρούσαν και σε απασχολούσαν;”.
Το μήνυμα που θέλει να αφήσει σε άλλους γονείς είναι ξεκάθαρο και γεμάτο αγωνία: «Αγάπη χρειάζονται τα παιδιά και στήριξη. Τα παιδιά σας να τα αγαπάτε και να τα ζήσετε. Αφήστε τα όλα τ’άλλα».
Τόνισε ακόμη πόσο σημαντικό είναι οι γονείς να βρίσκονται κοντά στα παιδιά τους και να μην διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια από ειδικούς. «Μην φοβηθείτε καθόλου να αναζητήσετε βοήθεια από ειδικούς είτε είναι κάποιες δομές είτε σε ψυχολόγους ή ψυχιάτρους… καλύτερα να μην το πληρώσουν κι άλλοι γονείς με τον ίδιο πολύ βαρύ και δύσκολο τρόπο».
