Η ελληνική πλευρά απαντά στην επιστολή της Τουρκίας προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, ημερομηνίας 16 Φεβρουαρίου 2026, χαρακτηρίζοντάς την «εν πολλοίς αναμενόμενη και μη εκπληκτική», σύμφωνα με διπλωματικές πηγές. Η επιστολή επαναλαμβάνει, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, «γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας», με τις οποίες η Τουρκία αμφισβητεί τα νόμιμα δικαιώματα της Ελλάδας και επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Οι ελληνικές πηγές τονίζουν ότι «η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα». Υπενθυμίζουν ότι οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη απαντηθεί με προηγούμενες επιστολές προς τον ΟΗΕ, στις οποίες τονίζεται ότι «σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη».
Παράλληλα, η Ελλάδα επισημαίνει ότι «θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Η τουρκική επιστολή επικεντρώνεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, αναφέρει ότι η Τουρκία έχει υποβάλει στον ΟΗΕ τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλάσσιων περιοχών της και τα εξωτερικά όρια της υφαλοκρηπίδας της στην Ανατολική Μεσόγειο, και υποστηρίζει ότι οι μονομερώς χαρακτηρισμένες εθνικές νομοθεσίες και πρακτικές άλλων χωρών δεν τη δεσμεύουν.
