Της Μαριάννας Γεωργαντή
Με αυξημένες καθαρές αποδοχές θα δουν τους λογαριασμούς τους περίπου τέσσερα εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι, καθώς στις πληρωμές του Ιανουαρίου και του Φεβρουαρίου εφαρμόζεται για πρώτη φορά η νέα φορολογική κλίμακα του 2026. Η μείωση της παρακράτησης φόρου οδηγεί σε άμεσο όφελος για μεγάλο μέρος των φορολογουμένων, με πιο κερδισμένες τρεις βασικές κατηγορίες: οικογένειες με παιδιά, νέους εργαζόμενους έως 30 ετών και όσους έχουν εισοδήματα άνω των 20.000 ευρώ.
Οι οικογένειες με παιδιά είναι μεταξύ των μεγαλύτερων ωφελημένων, καθώς η μείωση του φόρου μεταφράζεται σε σημαντική αύξηση εισοδήματος, η οποία ενισχύεται ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων. Παράλληλα, οι νέοι έως 25 ετών απαλλάσσονται πλήρως από τον φόρο για αποδοχές έως 20.000 ευρώ, ενώ οι ηλικίες 26–30 ετών φορολογούνται με μειωμένο συντελεστή 9%.
Κέρδος προκύπτει και για εργαζόμενους χωρίς παιδιά, αν και μικρότερο, καθώς η μείωση της παρακράτησης επηρεάζει κυρίως τα μεσαία και υψηλότερα εισοδήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι δεν μεταβάλλονται οι ασφαλιστικές εισφορές, καθώς οι αλλαγές αφορούν αποκλειστικά τη φορολογία εισοδήματος.
Παρότι το όφελος θεωρείται μόνιμο, η απουσία τιμαριθμικής προσαρμογής στις φορολογικές κλίμακες δημιουργεί τον κίνδυνο μέρος του κέρδους να «ροκανιστεί» από τον πληθωρισμό τα επόμενα χρόνια.
Ενδεικτικά παραδείγματα
Για να γίνει ορατή η διαφορά στις αποδοχές, παρατίθενται ενδεικτικοί υπολογισμοί:
- Μισθωτός χωρίς παιδιά με καθαρές αποδοχές 1.200 ευρώ κερδίζει περίπου 25 ευρώ τον μήνα ή 300 ευρώ τον χρόνο.
- Μισθωτός με ένα παιδί και 1.400 ευρώ καθαρά κερδίζει περίπου 40 ευρώ τον μήνα.
- Νέος έως 25 ετών με καθαρό μισθό 1.000 ευρώ απαλλάσσεται πλήρως από τον φόρο, εξοικονομώντας περίπου 60 ευρώ μηνιαίως.
- Νέος 26–30 ετών με καθαρές αποδοχές 1.300 ευρώ έχει όφελος περίπου 35 ευρώ τον μήνα.
- Μισθωτός με δύο παιδιά και εισόδημα 25.000 ευρώ κερδίζει περίπου 600 ευρώ τον χρόνο.
Η ελάφρυνση στη μισθοδοσία δεν λύνει το πρόβλημα της ακρίβειας , η οποία συνεχίζει να λειτουργεί σαν θηλιά για τα νοικοκυριά , όμως αποτελεί μια πραγματική οικονομική ανάσα. Και είναι σημαντικό να ξεκαθαριστεί κάτι: η αύξηση που θα δουν οι εργαζόμενοι δεν είναι αύξηση από το “αφεντικό”.
Δεν την δίνει ο εργοδότης. Ο εργοδότης οφείλει να δώσει τις δικές του αυξήσεις.
Αυτή η ενίσχυση προκύπτει αποκλειστικά από την κυβερνητική πρωτοβουλία και τις αλλαγές στη φορολογική κλίμακα που εισηγήθηκε η κυβέρνηση υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Μπορεί να μην αρκεί για να καλύψει την πίεση της ακρίβειας, αλλά σε μια δύσκολη συγκυρία, αποτελεί ένα βήμα, μικρό μεν, προς τη σωστή κατεύθυνση δε.
