Της Μαριάννας Γεωργαντή
Στις πρώτες 100 ημέρες της στην Αθήνα, η Πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών Kimberly Guilfoyle πέλεξε να κινηθεί με ταχύτητα, ορατότητα και σαφή στρατηγικό προσανατολισμό. Το βίντεο που δημοσιοποίησε με αφορμή το ορόσημο των «100 ημερών» δεν ήταν μια απλή απολογιστική καταγραφή. Ήταν ένα πολιτικό μήνυμα σταθερότητας, επενδυτικής εμπιστοσύνης και στρατηγικής σύμπλευσης Ελλάδας–ΗΠΑ σε μια περίοδο διεθνούς ρευστότητας.
Με φόντο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, την ενεργειακή αναδιάταξη στην Ευρώπη και τις γεωπολιτικές τριβές στην Ανατολική Μεσόγειο, η παρουσία της στην Αθήνα δεν λειτούργησε διακοσμητικά. Αντιθέτως, ανέδειξε την Ελλάδα ως κόμβο ενέργειας, ασφάλειας και περιφερειακής σταθερότητας.
Ενέργεια: Η Ελλάδα στον πυρήνα της νέας αρχιτεκτονικής
Ένα από τα βασικά σημεία της παρέμβασής της αφορούσε τον ενεργειακό ρόλο της χώρας. Η Ουάσιγκτον, μέσω της πρέσβειρας, επανέλαβε με έμφαση ότι η Ελλάδα αποτελεί πλέον στρατηγική πύλη για την ενεργειακή διαφοροποίηση της Ευρώπης.Η αναφορά της στα έργα LNG, στις επενδύσεις σε ΑΠΕ, αλλά και στη συνεργασία με αμερικανικούς ενεργειακούς κολοσσούς, αποτυπώνει μια νέα πραγματικότητα, η Αθήνα δεν είναι απλώς καταναλωτής, αλλά παραγωγός και διαμετακομιστής ενεργειακής ασφάλειας.Η στήριξη των ΗΠΑ σε διασυνδέσεις, σε επενδυτικά projects και σε τεχνολογίες καθαρής ενέργειας δεν είναι ρητορική. Είναι στρατηγική επιλογή. Και σε αυτό το πεδίο, οι πρώτες 100 ημέρες της χαρακτηρίστηκαν από έντονη κινητικότητα.
Διπλωματία με δημόσιο αποτύπωμα
Η Guilfoyle επέλεξε μια εξωστρεφή διπλωματία. Περιόδευσε σε περιφέρειες, συναντήθηκε με επιχειρηματίες, πανεπιστήμια, τοπικές αρχές και εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών.Η έμφαση στη φιλοξενία; στοιχείο που η ίδια ανέδειξε στο βίντεό της, δεν ήταν απλώς πολιτισμική αναφορά. Ήταν αναγνώριση της Ελλάδας ως χώρας-συμμάχου με βαθιές ιστορικές ρίζες στη δημοκρατία και στο δυτικό στρατηγικό σύστημα.Η δημόσια εικόνα της δεν περιορίστηκε σε κλειστές αίθουσες συσκέψεων. Αντιθέτως, επιδίωξε να «μιλήσει» απευθείας στην ελληνική κοινωνία, προβάλλοντας το αφήγημα μιας ισχυρής διατλαντικής σχέσης.
Ασφάλεια και σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο
Σε μια περίοδο που τα ελληνοτουρκικά παραμένουν ευαίσθητο ζήτημα, το μήνυμα που εκπέμπεται από την αμερικανική πρεσβεία είναι σαφές, η Ελλάδα αποτελεί πυλώνα σταθερότητας.Χωρίς υπερβολικές δηλώσεις ή οξύνσεις, η παρουσία της Guilfoyle συνοδεύτηκε από επαναβεβαίωση της στρατηγικής σημασίας των αμυντικών συμφωνιών, της Σούδας, της Αλεξανδρούπολης και της ευρύτερης συνεργασίας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.Η έμμεση αλλά σταθερή αναφορά στη σημασία της αποκλιμάκωσης και του διαλόγου, σε συνδυασμό με την ισχυρή στρατιωτική συνεργασία, λειτουργεί καθησυχαστικά. Το μήνυμα είναι ότι η Ελλάδα δεν είναι μόνη σε ένα ασταθές περιβάλλον.
Οικονομική διπλωματία και επενδυτική εμπιστοσύνη
Ένα ακόμη στοιχείο που ξεχώρισε ήταν η προώθηση αμερικανικών επενδύσεων. Η Ελλάδα, μετά την πολυετή οικονομική κρίση, έχει μετατραπεί σε επενδυτικό προορισμό υψηλής γεωπολιτικής αξίας.
Η πρέσβης στάθηκε ιδιαίτερα:
• Στην τεχνολογία
• Στην αμυντική βιομηχανία
• Στην καινοτομία
• Στη ναυτιλία
Η αμερικανική επιχειρηματική παρουσία δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως κεφάλαιο, αλλά ως στρατηγικός δεσμός. Οι 100 ημέρες σηματοδότησαν ένα restart υψηλής ταχύτητας στις οικονομικές σχέσεις.
Μήνυμα εμπιστοσύνης
Ίσως το πιο ουσιαστικό στοιχείο της παρουσίας της να είναι το συμβολικό. Σε μια εποχή παγκόσμιας αβεβαιότητας, η Ουάσιγκτον επιλέγει να επενδύσει πολιτικά στην Αθήνα.Το αφήγημα που διαμορφώνεται είναι ότι η Ελλάδα έχει αφήσει οριστικά πίσω της την περίοδο αμφισβήτησης και μετατρέπεται σε αξιόπιστο εταίρο. H ίδια, με έντονη ρητορική αλλά σαφή δομή λόγου, μίλησε για «κοινές αξίες», «κοινή ασφάλεια» και «κοινό μέλλον». Και αυτό το τρίπτυχο συνοψίζει την ουσία των πρώτων 100 ημερών.
Προοπτικές και επόμενα βήματα
Αν κρίνουμε από τη μέχρι τώρα δυναμική, τα επόμενα βήματα ενδέχεται να κινηθούν σε ακόμη πιο στρατηγικό βάθος. Στο πεδίο της ενέργειας, η εμβάθυνση της συνεργασίας σε έργα αποθήκευσης, υδρογόνου και έξυπνων δικτύων θα μπορούσε να τοποθετήσει την Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της πράσινης μετάβασης στην Ανατολική Μεσόγειο. Στον αμυντικό τομέα, η περαιτέρω ενίσχυση της διαλειτουργικότητας και η επένδυση σε νέες τεχνολογίες, από την κυβερνοασφάλεια έως τα μη επανδρωμένα συστήματα, αναμένεται να αποτελέσουν πεδίο στενότερης σύμπραξης. Παράλληλα, δεν αποκλείεται να δούμε πρωτοβουλίες που θα συνδέουν ακόμη πιο στενά τα ελληνικά πανεπιστήμια και τα οικοσυστήματα καινοτομίας με αμερικανικά ιδρύματα και επενδυτικά σχήματα, δημιουργώντας έναν διατλαντικό άξονα γνώσης και επιχειρηματικότητας. Αν οι πρώτες 100 ημέρες ήταν η φάση της εδραίωσης, η επόμενη περίοδος ίσως είναι εκείνη της θεσμικής εμβάθυνσης, με την Ελλάδα να παγιώνει τον ρόλο της ως στρατηγικού εταίρου υψηλής προστιθέμενης αξίας.
Η επόμενη φάση
Οι πρώτες 100 ημέρες συχνά λειτουργούν ως δείκτης προθέσεων. Στην περίπτωση της Guilfoyle, δείχνουν:
• Επιθετική ενεργειακή στρατηγική
• Διεύρυνση οικονομικών δεσμών
• Σταθερή αμυντική συνεργασία
• Δημόσια διπλωματία με έντονη παρουσία
Η Ελλάδα εμφανίζεται όχι ως περιφερειακός παρατηρητής, αλλά ως ενεργός παίκτης στη νέα γεωπολιτική σκακιέρα. Και αν οι πρώτοι τρεις μήνες ήταν ενδεικτικοί, τότε η συνέχεια αναμένεται με ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον.
