Επιμέλεια-Μαρίνα Βασιλικιά
Σε τροχιά εσωκομματικών ζυμώσεων βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, με τις διαφορετικές πλατφόρμες και τις θέσεις για τις μετεκλογικές συνεργασίες να κυριαρχούν στην ατζέντα ενόψει του κρίσιμου Συνεδρίου. Η συζήτηση επικεντρώνεται στο αν το κόμμα θα υιοθετήσει ένα σαφές «όχι» στη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά και στο πώς θα προχωρήσει η προσπάθεια διεύρυνσης.
Ο Μανώλης Χριστοδουλάκης κατέθεσε την πλατφόρμα «Αλλαγή+», προβάλλοντας συγκεκριμένες θέσεις για την επόμενη ημέρα. Υποστηρίζει ότι το κόμμα πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά στα ενεργά μέλη του και να εγκαταλείψει το μοντέλο συμμετοχής των «φίλων», που εμφανίζονται κυρίως στις εσωκομματικές κάλπες για την ανάδειξη ηγεσίας. Η πρότασή του αναμένεται να προκαλέσει αντιδράσεις, καθώς άλλα στελέχη έχουν ταχθεί υπέρ ενός ανοιχτού Συνεδρίου.
Στο πεδίο των συνεργασιών, ο ίδιος διαμηνύει πως το «όχι» στη ΝΔ πρέπει να είναι ξεκάθαρο, ακόμη και αν αυτό σημαίνει παραμονή στην αντιπολίτευση σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί ο εκλογικός στόχος. Παράλληλα, ασκεί έντονη κριτική και στο πολιτικό εγχείρημα του Αλέξης Τσίπρας, απορρίπτοντας κάθε ενδεχόμενο πολιτικής συνάφειας.
Στην ίδια γραμμή για καθαρή τοποθέτηση απέναντι στη ΝΔ κινείται και ο Χάρης Δούκας, ο οποίος επιμένει στην ανάγκη ψήφισης σχετικού ψηφίσματος στο Συνέδριο. Υπογραμμίζει ότι χωρίς σαφή πολιτική φυσιογνωμία το κόμμα δεν μπορεί να ανακάμψει δημοσκοπικά. Παράλληλα, εμφανίζεται θετικός στον διάλογο με υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεννόησης σε θεσμικά ζητήματα με τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Αριστερά.
Ο Παύλος Γερουλάνος, που έχει αναδείξει το ζήτημα της «ακούνητης βελόνας» στις μετρήσεις, φέρεται να στηρίζει επίσης ένα καθαρό «όχι» προς τη ΝΔ, αν και η τελική στάση θα αποτυπωθεί στο Συνέδριο.
Από την πλευρά του, ο Μιχάλης Κατρίνης προκρίνει τον ανοιχτό διάλογο με τις προοδευτικές δυνάμεις, επιμένοντας στη διεύρυνση χωρίς αποκλεισμούς. Σε πρόσφατη εκδήλωσή του, με τη συμμετοχή της ηγεσίας και στελεχών του κόμματος, τόνισε την ανάγκη δυναμικής επανεκκίνησης και πολιτικής εξωστρέφειας.
Το επερχόμενο Συνέδριο αναμένεται να αποτελέσει πεδίο σύγκλισης – ή και σύγκρουσης – για τις διαφορετικές στρατηγικές, με το ζητούμενο να παραμένει η σαφής φυσιογνωμία και η εκλογική προοπτική του κόμματος.
