Του Κίμωνα Λογοθέτη
Σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αναζητά σταθερούς συμμάχους, αξιόπιστες επενδύσεις και ουσιαστική αναβάθμιση των κρίσιμων υποδομών της, ορισμένες κινήσεις αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική και γεωστρατηγική σημασία. Μία από αυτές είναι και η δημόσια αναγνώριση, από τον υπουργό Κωνσταντίνος Κυρανάκης, του ρόλου που διαδραμάτισαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και προσωπικά η πρέσβειρα Kimberly Guilfoyle στην επανεκκίνηση μιας εμβληματικής βιομηχανικής δραστηριότητας στα Ναυπηγεία Ελευσίνας.
Η επιλογή του υπουργού να εκφράσει δημόσια το «ευχαριστώ» του δεν ήταν μια τυπική διπλωματική φιλοφρόνηση. Ήταν μια πολιτική δήλωση με περιεχόμενο, ουσία και κατεύθυνση. Η πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών εμφανίζεται, για ακόμη μία φορά, όχι απλώς ως θεσμική εκπρόσωπος της Ουάσιγκτον, αλλά ως ενεργός παράγοντας που επενδύει πολιτικό κεφάλαιο στη σταθερότητα, την παραγωγή και τη στρατηγική αναβάθμιση της Ελλάδας.
Η εμπλοκή των ΗΠΑ στην επένδυση που αφορά τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και τη σύνδεσή τους με την τρενοεπισκευή και τη συμπαραγωγή δεν είναι τυχαία. Αντίθετα, εντάσσεται σε μια συνεπή πολιτική επιλογή της πρέσβειρας Γκίλφοϊλ να στηρίξει έμπρακτα έργα που ενισχύουν την ελληνική οικονομία, δημιουργούν θέσεις εργασίας και επαναφέρουν τη χώρα στον χάρτη της βαριάς βιομηχανίας και των υποδομών.
Σε μια εποχή όπου η Ελλάδα έχει πληρώσει ακριβά την αποβιομηχάνιση, τη διάλυση κρίσιμων τομέων και τις αποτυχημένες κρατικές διαχειρίσεις του παρελθόντος, η στήριξη μιας τέτοιας επένδυσης από την αμερικανική πλευρά αποκτά ιδιαίτερη αξία. Η πρέσβειρα των ΗΠΑ επέλεξε να συνδέσει το όνομά της με μια πρωτοβουλία που δεν περιορίζεται σε εξαγγελίες, αλλά στοχεύει σε πραγματική παραγωγή, τεχνογνωσία και διεθνή συνεργασία.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο κ. Κυρανάκης μίλησε για «έμπρακτη εμπιστοσύνη». Η εμπιστοσύνη αυτή δεν αφορά μόνο μια εταιρική συμφωνία. Αφορά τη συνολική εικόνα της Ελλάδας ως εταίρου που μπορεί να υλοποιεί σύνθετα έργα, να φιλοξενεί στρατηγικές επενδύσεις και να λειτουργεί ως κόμβος υποδομών στην ευρύτερη περιοχή. Και σε αυτό το επίπεδο, η συμβολή της πρέσβειρας Γκίλφοϊλ είναι καθοριστική.
Η δημόσια ευχαριστία του υπουργού, επομένως, δεν είναι απλώς ένα στιγμιότυπο επικοινωνίας. Είναι η αναγνώριση ενός ρόλου που ξεπερνά τα στενά όρια της διπλωματίας και αγγίζει την ουσία της αναπτυξιακής και γεωπολιτικής στρατηγικής της χώρας. Σε μια συγκυρία γεμάτη αβεβαιότητες, η παρουσία και η στάση της πρέσβειρας των Ηνωμένων Πολιτειών αποδεικνύονται όχι μόνο φιλικές, αλλά και ουσιαστικά χρήσιμες για το μέλλον της Ελλάδας.
