Της Κορίνας Τριανταφύλλου
Τις τελευταίες ημέρες, η ελληνική Βουλή μοιάζει περισσότερο με αρένα παρά με χώρο συζήτησης και αντιπαράθεσης ιδεών, με ακραίες πολιτικές συγκρούσεις και προσωπικές επιθέσεις να κυριαρχούν στην πολιτική επικαιρότητα. Η εικόνα είναι ανησυχητική για τη λειτουργία του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις συνεχιζόμενες αντιπαραθέσεις γύρω από την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, και άλλους κορυφαίους πολιτικούς.
Ξεκινά το “θερμό” επεισόδιο στη Βουλή
Στις 12 Φεβρουαρίου 2026, στα πηγαδάκια της ελληνικής Βουλής, ξεκίνησε μια από τις πιο έντονες αντιπαραθέσεις των τελευταίων χρόνων όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά του Άδωνι Γεωργιάδη αναφορικά με το εργατικό δυστύχημα στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Η αντιπαράθεση, που αρχικά αφορούσε στην πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης για τα μέτρα ασφάλειας στην εργασία, εξελίχθηκε σε προσωπική σύγκρουση. Η κ. Κωνσταντοπούλου τον χαρακτήρισε «άθλιο υποκείμενο», ενώ ο κ. Γεωργιάδης απάντησε χαρακτηρίζοντάς την «γελοία» και προανήγγειλε σειρά από μηνύσεις.
Το κλίμα ήταν τέτοιο που ο ίδιος ο υπουργός Υγείας φέρεται να είπε ότι θα την «βάλει φυλακή» και θα κινηθεί νομικά εναντίον της, υπογραμμίζοντας και μέσω άλλων, ραδιοφωνικών δηλώσεών του, ότι είναι ένα «τοξικό ον» που «ζει από τοξικότητα και λάσπη», μεταφέροντας την αντιπαράθεση από τα έδρανα στα μέσα ενημέρωσης.
Στην Εξεταστική Επιτροπή
Σεξιστικές επιθέσεις και αγωγές
Η ένταση προϋπήρχε από τα έδρανα των εξεταστικών επιτροπών. Κατά τη διερεύνηση του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ:
- Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, χρησιμοποίησε υβριστικές εκφράσεις εναντίον της κ. Μαρίας Συρεγγέλα, βουλευτή της ΝΔ και αντιπροέδρου της επιτροπής, λέγοντας «σιγά να μην σκίσετε κανένα καλσόν», προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις και κατηγορίες για σεξισμό.
- Η Μαρία Συρεγγέλα κατέθεσε αγωγή για προσβολή προσωπικότητας κατά της κ. Κωνσταντοπούλου, υποστηρίζοντας ότι συνδέθηκε επανειλημμένα με υπόθεση πολιτικού σκανδάλου και «κακοποιά στοιχεία», ενώ υπέβαλε και αναφορά στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής για «αντιδεοντολογική συμπεριφορά».
- Σε μια άλλη στιγμή έντασης, η κ. Συρεγγέλα διέκοψε τη συνεδρίαση για να «ηρεμήσει» την κ. Κωνσταντοπούλου, ενδεικτικό του χάους που επικρατούσε στα έδρανα.
Την ίδια στιγμή, βουλευτές όπως ο κ. Μακάριος Λαζαρίδης καταδίκαζαν δημόσια τη συμπεριφορά της κ. Κωνσταντοπούλου, κατηγορώντας την για σεξιστικές επιθέσεις που απαξιώνουν περαιτέρω την πολιτική συζήτηση.
Το γενικότερο κλίμα στη Βουλή
Οι αντιπαραθέσεις αυτές δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Και στο παρελθόν έχουν σημειωθεί συγκρούσεις μεταξύ της Ζωής Κωνσταντοπούλου και άλλων πολιτικών προσώπων, όπως ο κ. Παύλος Μαρινάκης, με αφορμή ζητήματα όπως η τραγωδία των Τεμπών αλλά και ευρύτερα πολιτικά θέματα. Σε μία από αυτές τις περιπτώσεις, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είχε κατηγορήσει την κ. Κωνσταντοπούλου για «χυδαιότητα», – όχι απλώς πολιτική διαφωνία – υπονομεύοντας με τον πιο επιθετικό τρόπο την πολιτική της παρουσία.
Τα περιστατικά αυτά αναδεικνύουν μια γενικότερη πολιτική δυσλειτουργία. Όταν η δημόσια αντιπαράθεση μετατρέπεται σε προσωπικές, σκληρές επιθέσεις και νομικές απειλές αντί για ουσιαστικό διάλογο, το ίδιο το θεμέλιο της δημοκρατικής διαδικασίας κινδυνεύει να υπονομευθεί.
Στο πλαίσιο αυτό, η στάση της Ζωή Κωνσταντοπούλου φαίνεται να ξεπερνά τα όρια της σκληρής πολιτικής αντιπαράθεσης. Στην προσπάθειά της να εντυπωσιάσει και να κυριαρχήσει στον δημόσιο διάλογο, συχνά δείχνει να χάνει το μέτρο, υιοθετώντας συμπεριφορές που τροφοδοτούν την ένταση αντί να υπηρετούν τον θεσμικό ρόλο της. Δεν είναι τυχαίο ότι το κόμμα της έχει καταγράψει και απώλειες βουλευτών, όπως της Έλενας Καραγεωργοπούλου, η οποία ανεξαρτητοποιήθηκε και αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα της Πλεύσης Ελευθερίας, επικαλούμενη πολιτικές διαφωνίες με την κατεύθυνση και τον τρόπο άσκησης του ρόλου της ομάδας, κάνοντας σαφή την πολιτική της διαφοροποίηση από τον τρόπο που ασκεί η πρόεδρος του κόμματος την ηγεσία της.
Επίλογος
Αν η Βουλή είναι καθρέφτης της κοινωνίας και της πολιτικής κουλτούρας, η παρούσα εικόνα δείχνει μια βαθιά κρίση θεσμικής πειθαρχίας και πολιτικού πολιτισμού. Τα επεισόδια “φωτιά”, οι αγωγές, οι κατηγορίες για αντιδεοντολογική συμπεριφορά, και οι προσωπικές επιθέσεις, όλα μέσα σε ένα κλίμα που θα έπρεπε να υπηρετεί την ενημέρωση και την εμπιστοσύνη των πολιτών, δημιουργούν ερωτήματα για τη λειτουργία της δημοκρατίας στη σύγχρονη Ελλάδα και καθιστούν τους Έλληνες ψηφοφόρους ακόμη πιο επιφυλακτικούς, για το που θα “ρίξουν τη ψήφο τους” όταν έρθει η ώρα.
