Ξεκάθαρο μήνυμα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες έστειλε ο επικεφαλής του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν, Αλί Λαριτζανί, διαψεύδοντας σενάρια περί επανέναρξης διαλόγου. Με ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, υπογράμμισε ότι «δεν θα διαπραγματευτούμε με τις ΗΠΑ», απορρίπτοντας δημοσίευμα που ήθελε την Τεχεράνη να επιδιώκει την επανεκκίνηση έμμεσων συνομιλιών με την Ουάσινγκτον.
Ο Λαριτζανί αποτελεί μία από τις πιο ισχυρές μορφές του ιρανικού πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου. Σε ηλικία 67 ετών, με θητεία ως διοικητής στους Φρουρούς της Ισλαμικής Επανάστασης και μακρά διαδρομή στον συντηρητικό πολιτικό χώρο, κατέχει σήμερα τη θέση του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, του κορυφαίου θεσμικού οργάνου για ζητήματα εθνικής ασφάλειας.
Το τελευταίο διάστημα, εν μέσω αυξανόμενων εντάσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ αλλά και εσωτερικών αναταραχών, φέρεται να διαδραμάτισε κομβικό ρόλο δίπλα στον ανώτατο ηγέτη Αλί Χαμενεΐ. Σύμφωνα με Ιρανούς αξιωματούχους, είχε άμεση πρόσβαση στον ηγέτη και θεωρούνταν πρόσωπο απόλυτης εμπιστοσύνης.
Ο συντηρητικός αναλυτής Νάσερ Ιμανί έχει δηλώσει ότι ο Αγιατολάχ «εμπιστεύεται πλήρως τον Λαριτζανί», επισημαίνοντας ότι αποτελεί κατάλληλη επιλογή σε μια «ευαίσθητη συγκυρία», χάρη στην πολιτική του εμπειρία και τη στρατηγική του προσέγγιση.
Οι αρμοδιότητές του έχουν επεκταθεί σημαντικά. Έχει επιβλέψει μέτρα εσωτερικής ασφάλειας κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, έχει διαχειριστεί επαφές με περιφερειακές δυνάμεις όπως η Ρωσία, το Κατάρ και το Ομάν και έχει εμπλακεί στις πυρηνικές διαβουλεύσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε σχέδια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων σε περίπτωση πολεμικής σύρραξης ή κρίσης ηγεσίας.
Προερχόμενος από ισχυρή πολιτική και θρησκευτική οικογένεια, ο Λαριτζανί διετέλεσε πρόεδρος της ιρανικής Βουλής για δώδεκα χρόνια και είχε αναλάβει ξανά στο παρελθόν τη θέση του γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας από το 2005 έως το 2007, πριν επιστρέψει σε αυτήν στις 5 Αυγούστου του τρέχοντος έτους. Το 2021 ανέλαβε επίσης τις διαπραγματεύσεις για την 25ετή στρατηγική συμφωνία με την Κίνα, συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων που αποτυπώνει το βάρος του στο εσωτερικό του συστήματος.
Παρότι βρίσκεται στον στενό πυρήνα της εξουσίας, δεν θεωρείται πιθανός διάδοχος του Αγιατολάχ, καθώς δεν είναι ανώτερος σιίτης κληρικός, προϋπόθεση για τη θέση του Ανώτατου Ηγέτη. Ωστόσο, σύμφωνα με τους The New York Times, συγκαταλέγεται στα πρόσωπα που περιλαμβάνονται σε σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη διαχείριση της χώρας σε περίπτωση αναταραχής στην ηγεσία.
Αναλυτές τον χαρακτηρίζουν υπολογιστικό συντηρητικό που συνδυάζει πραγματισμό με έντονο εθνικιστικό στοιχείο. Οι επικριτές του τον συνδέουν με σκληρή αντιμετώπιση της διαφωνίας και τον κατηγορούν για συνενοχή σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ενώ οι υποστηρικτές του τον θεωρούν μία από τις ελάχιστες εναπομείνασες προσωπικότητες ικανές να διατηρήσουν τη συνοχή ενός συστήματος που δοκιμάζεται έντονα.
