Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή φέρνει στο προσκήνιο τις πραγματικές δυνατότητες των ευρωπαϊκών στρατών, σύμφωνα με ανάλυση της The New York Times. Παρότι ευρωπαϊκές χώρες έστειλαν στρατιωτικά μέσα για να στηρίξουν συμμάχους στην περιοχή, η κινητοποίηση αυτή φανέρωσε και τις αδυναμίες τους, καθώς περιορισμένοι πόροι μεταφέρθηκαν από άλλα κρίσιμα μέτωπα.
Οι κυβερνήσεις της Ευρώπης, παρότι δεν συμμετείχαν άμεσα στις επιθέσεις εναντίον του Ιράν, αντέδρασαν στην κλιμάκωση της σύγκρουσης αποστέλλοντας πολεμικά πλοία, μαχητικά αεροσκάφη και συστήματα αεράμυνας για την προστασία βάσεων και συμμάχων. Η μεγάλη αυτή κινητοποίηση, από τις σημαντικότερες των τελευταίων ετών, έδειξε ωστόσο ότι οι στρατιωτικές δυνατότητες της Ευρώπης παραμένουν περιορισμένες.
Η κατάσταση αποτελεί την πρώτη σοβαρή δοκιμασία για την ευρωπαϊκή άμυνα μετά τις πιέσεις που άσκησε ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ προς τους Ευρωπαίους να αυξήσουν τις στρατιωτικές δαπάνες και να αναλάβουν μεγαλύτερο ρόλο στην ασφάλειά τους. Σύμφωνα με ειδικούς, η ανταπόκριση δείχνει ότι ο επανεξοπλισμός και η ενίσχυση των ευρωπαϊκών ενόπλων δυνάμεων βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο, έπειτα από δεκαετίες εξάρτησης από την αμερικανική στρατιωτική ισχύ.
Η μεταφορά στρατιωτικών μέσων στη Μέση Ανατολή επηρέασε και άλλες περιοχές όπου η Ευρώπη προσπαθούσε να διατηρήσει ισχυρή παρουσία, όπως η Βαλτική Θάλασσα, με στόχο την αποτροπή της Ρωσίας. Παράλληλα, η μεταφορά εξοπλισμού και πυρομαχικών σε συμμάχους του Περσικού Κόλπου περιόρισε την ικανότητα υποστήριξης της Ουκρανίας στον πόλεμο με τη Μόσχα. Ο Ιταλός γερουσιαστής Κάρλο Καλέντα προειδοποίησε χαρακτηριστικά: «Είμαστε πολύ εύθραυστοι από άποψη πολέμου». Όπως είπε, «Μπορεί να υπάρχει πρόβλημα στην υπεράσπιση της χώρας μας».
Η Γαλλία ανέπτυξε περίπου δώδεκα πολεμικά πλοία, μεταξύ των οποίων και το μοναδικό πυρηνοκίνητο αεροπλανοφόρο της, στη Μεσόγειο Θάλασσα και τον Περσικό Κόλπο. Η δύναμη αυτή αντιστοιχεί περίπου στο 60% του πολεμικού στόλου της, γεγονός που ανάγκασε το Παρίσι να περιορίσει τις επιχειρήσεις του σε άλλες περιοχές.
Στη Βρετανία, η αντίδραση στην επίθεση ιρανικού drone σε βάση στην Κύπρο περιλάμβανε αποστολή αντιτορπιλικού, μαχητικών αεροσκαφών, ελικοπτέρων και συστημάτων αντιμετώπισης drones. Παρότι στόχος ήταν να σταλεί μήνυμα ισχύος, η καθυστέρηση στην ανάπτυξη του πλοίου και οι περιορισμένες δυνατότητες των ενόπλων δυνάμεων δημιούργησαν ερωτήματα για την ετοιμότητα του Λονδίνου.
Η Ιταλία συμμετείχε επίσης στις επιχειρήσεις, στέλνοντας φρεγάτα για την υπεράσπιση της Κύπρου και παραχωρώντας πυραύλους Stinger και άλλα συστήματα αεράμυνας σε συμμάχους του Κόλπου. Η μεταφορά αυτών των συστημάτων, όμως, μείωσε τα διαθέσιμα αποθέματα της χώρας. Ο υπουργός Άμυνας Γκουίντο Κροσέτο ζήτησε από τη βιομηχανία όπλων να κινητοποιηθεί άμεσα για την ενίσχυση των συμμάχων.
Παράλληλα, η αυξημένη χρήση πυραύλων αναχαίτισης στη Μέση Ανατολή προκαλεί ανησυχία για τα παγκόσμια αποθέματα, τα οποία είναι κρίσιμα και για την άμυνα της Ουκρανίας. Σύμφωνα με Ουκρανούς αξιωματούχους, μόνο την πρώτη εβδομάδα του πολέμου καταστράφηκαν περίπου 800 αναχαιτιστικοί πύραυλοι Patriot, αριθμός μεγαλύτερος από αυτόν που έχει λάβει η Ουκρανία σε περισσότερα από τέσσερα χρόνια πολέμου.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, το Κίεβο επιδιώκει να διατηρήσει τη διεθνή υποστήριξη, αποστέλλοντας ειδικούς σε drones και τον απεσταλμένο Ρουστέμ Ούμεροφ σε χώρες του Κόλπου για να μοιραστούν την εμπειρία που απέκτησαν στον πόλεμο με τη Ρωσία. Ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι δήλωσε ότι η Ουκρανία επιδιώκει να αποδείξει πως παραμένει ένας πολύτιμος σύμμαχος για τη διεθνή ασφάλεια.
