Σε μια δικαστική υπόθεση με τέτοιο βάρος, όσα συμβαίνουν την πρώτη ημέρα δεν περνούν απαρατήρητα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, μιλώντας την Κυριακή, επέλεξε έναν δρόμο που δύσκολα συναντά κανείς στα ελληνικά πολιτικά πράγματα: μίλησε ανοιχτά για τις δυσλειτουργίες, χωρίς υπεκφυγές και χωρίς να προσπαθήσει να εξωραΐσει την εικόνα.
Η αναγνώριση χωρίς υπεκφυγές
Το ότι παραδέχθηκε πως «υπήρξε σοβαρό πρόβλημα συντονισμού» στην είσοδο και τη διευθέτηση του χώρου δεν ήταν μια τυπική διαπίστωση. Αποτέλεσε ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους όσοι εμπλέκονται ότι η εικόνα που μεταδόθηκε δεν γίνεται ανεκτή και δεν πρόκειται να επαναληφθεί. Σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη των πολιτών κλονίζεται, το να επιλέξει κανείς την ευθύτητα και την ανάληψη ευθύνης αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Η πρώτη Απριλίου ως ορόσημο
Ακόμη πιο καθοριστικό στάθηκε το χρονοδιάγραμμα που όρισε. Η 1η Απριλίου αποτελεί πλέον ξεκάθαρη προθεσμία: όλα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί, να λειτουργούν χωρίς καμία αστοχία και να εξασφαλίζεται η ομαλή ροή της διαδικασίας. Χωρίς υποσημειώσεις, χωρίς αιτιάσεις. Το μήνυμα αυτό έχει ήδη βάλει τον κρατικό μηχανισμό σε πλήρη εγρήγορση.
Ήδη στον χώρο πρόκειται να γίνουν οι απαραίτητες κινήσεις για να καλυφθούν τα κενά και οι κακοτεχνίες της πρώτης ημέρας. Πρόκειται για μια κίνηση να αποκατασταθούν άμεσα όσα δεν λειτούργησαν σωστά, με ουσιαστικό τρόπο και όχι με επικοινωνιακά τρυκ.
Ταυτόχρονα, ο πρωθυπουργός δεν απέφυγε να τονίσει ότι υπάρχουν και όσοι επιδιώκουν να δυσχεράνουν ή να εκτροχιάσουν τη διαδικασία. Η επισήμανση αυτή δεν λειτουργεί ως δικαιολογία, αλλά ως υπενθύμιση ότι το κράτος οφείλει να εγγυηθεί την ομαλή διεξαγωγή της δίκης απέναντι σε κάθε εμπόδιο — είτε οργανωτικό είτε οποιασδήποτε άλλης φύσης.
Με αυτόν τον τρόπο, η στάση του Κυριάκου Μητσοτάκη απομακρύνεται από την τακτική της μετατόπισης ευθυνών που συχνά συναντάται στη δημόσια διοίκηση. Αντί να αναζητήσει πρόχειρες δικαιολογίες ή να συγκαλύψει αστοχίες, επέλεξε να τοποθετήσει το πρόβλημα ξεκάθαρα στο τραπέζι και να απαιτήσει λύσεις άμεσα.
Το ζητούμενο, στο τέλος, δεν είναι τι πήγε στραβά την πρώτη ημέρα — αυτό είναι ήδη γνωστό. Το ζητούμενο είναι αν το κράτος μπορεί να αντιδράσει γρήγορα, με συντονισμό και αποτελεσματικότητα. Και το μήνυμα που στάλθηκε είναι σαφές: η εικόνα που θα δοθεί την 1η Απριλίου δεν επιτρέπεται να είναι η ίδια.
Διότι σε μια υπόθεση τέτοιας κρισιμότητας, η αξιοπιστία της διαδικασίας δεν είναι απλώς κάτι που επιδιώκεται. Είναι προϋπόθεση για να υπάρξει δικαιοσύνη.
