Της Μαριάννας Γεωργαντή
Υπουργέ, θα αφήσω το κομμάτι της ίδιας της φυσικής καταστροφής, των πλημμυρών και των πυρκαγιών, και θα πάω στο μετά, δηλαδή στην αποκατάσταση. Για παράδειγμα, μετά τον Daniel υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που δεν μπορούν να μπουν στα σπίτια τους ή να πάρουν τα χρήματα που δικαιούνται, είτε επειδή υπάρχουν προβλήματα με τίτλους ιδιοκτησίας είτε επειδή πρόκειται για σπίτια που δεν έχουν τα απαραίτητα έγγραφα. Πού βρίσκεται σήμερα αυτή η διαδικασία;
Είναι γεγονός αυτό που λέτε. Πρέπει όμως να σας πω ότι μέχρι αυτή τη στιγμή έχουμε ξεπεράσει τις 4.650 άδειες επισκευής που έχουν ήδη εκδοθεί. Είναι ένα πολύ μεγάλο νούμερο και δείχνει ότι η διαδικασία προχωρά.
Από την άλλη πλευρά, προφανώς υπάρχουν ακόμη πολλές υποθέσεις που δεν έχουν προχωρήσει λόγω ελλιπών στοιχείων. Όλοι όσοι έχουν καταθέσει αιτήματα για επισκευή ή ανακατασκευή των κτιρίων και των σπιτιών τους που επλήγησαν από τον Daniel, έχουν λάβει σχετικά έγγραφα ελλείψεων από την υπηρεσία, τα οποία τους δείχνουν ποια στοιχεία χρειάζεται να προσκομίσουν για να ολοκληρωθεί ο φάκελός τους.
Υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα σε ό,τι αφορά τις ιδιοκτησίες, ιδιαίτερα στην περιφέρεια. Αυτό έχει να κάνει είτε με την έλλειψη τίτλων ιδιοκτησίας είτε με την πολυϊδιοκτησία που υπάρχει σε αρκετά ακίνητα. Μπορεί, για παράδειγμα, ένα σπίτι στο χωριό να μην ανήκει μόνο σε έναν άνθρωπο, αλλά σε αδέλφια ή συγγενείς. Ο ένας να θέλει να προχωρήσει τη διαδικασία και ο άλλος να μην ασχολείται ή να μην συνεργάζεται. Όλα αυτά δημιουργούν εμπόδια.
Αυτά τα ζητήματα ερχόμαστε να τα θεραπεύσουμε με το νέο νομοσχέδιο, το οποίο έχει ήδη συζητηθεί και εγκριθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο και θέλω να πιστεύω ότι μετά το Πάσχα θα έρθει προς ψήφιση στη Βουλή.
Με το νομοσχέδιο αυτό δίνουμε λύσεις στα ιδιοκτησιακά ζητήματα. Πλέον επιτρέπεται να εφαρμοστεί η χρησικτησία στα ακίνητα, ενώ δίνουμε τη δυνατότητα ακόμα και σε πολίτες που δεν έχουν κάνει αποδοχή κληρονομιάς να προχωρήσουν στην επισκευή του κτιρίου τους. Επιπλέον, σε ζητήματα πολυϊδιοκτησίας, δίνουμε τη δυνατότητα ακόμη και σε έναν πολίτη που έχει μόνο το 1% της ιδιοκτησίας ενός κτιρίου, εφόσον μέσα σε έξι μήνες από την κατάθεση του φακέλου δεν εμφανιστούν οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες, να προχωρήσει η διαδικασία και να του εκδοθεί άδεια για την επισκευή ή την ανακατασκευή του κτιρίου.
Αυτό είναι σημαντικό, γιατί πολλοί άνθρωποι περιμένουν χρόνια και στο μεταξύ ζουν αλλού, πληρώνουν ενοίκια και επιβαρύνονται. Προσπαθείτε δηλαδή να επιταχύνετε το σύστημα;
Ακριβώς. Προσπαθούμε να είμαστε όσο το δυνατόν πιο ευέλικτοι, πιο άμεσοι και πιο γρήγοροι, πάντα βέβαια μέσα στο πλαίσιο που υπάρχει και σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν μπορούμε να αυθαιρετούμε ή να ακροβατούμε πάνω σε τέτοια ζητήματα. Ωστόσο, μαζί με τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας Αποκατάστασης Φυσικών Καταστροφών προσπαθούμε να δημιουργήσουμε διαδικασίες που να συνδυάζουν και ταχύτητα και διαφάνεια.
Το νομοσχέδιο που θα έρθει προς ψήφιση είναι ένα νομοσχέδιο που ενισχύει τους ανθρώπους που έχουν πέσει θύματα φυσικών καταστροφών, αλλά το κάνει με τρόπο απόλυτα διαφανή και με διαδικασίες που είναι πολύ πιο ευέλικτες και πολύ πιο γρήγορες σε σχέση με το παρελθόν.
Πάμε τώρα στο θέμα των οικοπέδων. Έχετε δώσει σαφείς οδηγίες ότι πρέπει να καθαριστούν επειδή πλησιάζει η αντιπυρική περίοδος, αλλά εδώ υπάρχει ένα διαρκές μπέρδεμα. Υπάρχουν οικόπεδα που κανείς δεν ξέρει σε ποιον ανήκουν, ο πολίτης φοβάται να μπει να τα καθαρίσει μόνος του για να μη βρει τον μπελά του, οι δήμοι πολλές φορές δεν παρεμβαίνουν και τελικά βλέπουμε ακαθάριστα οικόπεδα και σκουπίδια που αποτελούν βόμβα για το καλοκαίρι. Τι περισσότερο μπορεί να γίνει φέτος σε σχέση με πέρυσι;
Καταρχήν, πρόκειται για ένα μέτρο που εφαρμόζεται για τρίτη χρονιά και τα δύο προηγούμενα χρόνια έδειξαν ότι συνέβαλε πάρα πολύ στην προστασία των οικισμών. Ο καθαρισμός των οικοπέδων λειτούργησε σε πολλές περιπτώσεις ως φυσική αντιπυρική ζώνη, περιορίζοντας την εξάπλωση της φωτιάς.
Πλέον έχουμε βελτιώσει ακόμη περισσότερο το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο θα εφαρμοστεί με την έναρξη της αντιπυρικής περιόδου, που ξεκινά σε πολύ λίγες ημέρες.
Σε ό,τι αφορά τα δημόσια κτίρια, την ευθύνη για τον καθαρισμό την έχουν οι φορείς στους οποίους αυτά ανήκουν. Από εκεί και πέρα, αν υπάρχει κάποιο οικόπεδο που είναι αδήλωτο, τότε τον καθαρισμό του θα πρέπει να τον αναλάβει ο δήμος. Παράλληλα, η Πυροσβεστική Υπηρεσία θα κάνει αυτοψίες, ελέγχους και θα εξετάζει τις σχετικές καταγγελίες.
Προσπαθούμε λοιπόν να φτιάξουμε ένα όσο το δυνατόν πιο σφιχτό σύστημα, σε συνεργασία με τους δήμους, οι οποίοι είναι οι άμεσοι συνεργάτες μας σε αυτή τη διαδικασία, ώστε να έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερα αποτελέσματα.
Και στην περίπτωση που ο δήμος δεν υπακούει; Γιατί για τον πολίτη υπάρχει ποινή, όμως αρκετοί λένε ότι κάποιοι δήμοι δεν μεριμνούν όσο θα έπρεπε.
Θέλω να πω το εξής: όταν ξεκίνησε να εφαρμόζεται αυτό το μέτρο υπήρχαν αρκετοί δήμοι που δεν μπήκαν καν στην πλατφόρμα και δεν συμμορφώθηκαν. Όμως, στην περσινή αντιπυρική περίοδο, οι δήμοι που δεν συμμετείχαν ήταν λιγότεροι από τα δάχτυλα του ενός χεριού.
Θέλω να πιστεύω ότι το ίδιο θα γίνει και φέτος. Και αυτό είναι ενθαρρυντικό, γιατί πλέον τα ζητήματα που σχετίζονται με την κλιματική κρίση έχουν ευαισθητοποιήσει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Αυτή η ευαισθητοποίηση επηρεάζει και τις τοπικές αρχές, πρώτου και δεύτερου βαθμού αυτοδιοίκησης, αλλά και συνολικά το κράτος και την κοινωνία.
Άρα, κάτω από αυτό το πλαίσιο, θέλω να πιστεύω ότι φέτος η συμμετοχή και η συνεργασία των δήμων θα είναι ακόμη καλύτερη σε σχέση με πέρυσι.
Θέλω να πάμε τώρα στον Έβρο, γιατί είναι μια περιοχή που πολλοί θυμούνται μόνο όταν υπάρχει κρίση με την Τουρκία. Όμως εκεί υπάρχουν καθημερινά προβλήματα, ο κόσμος σκέφτεται να φύγει αντί να μείνει, και πολλοί περνούν ακόμη και τα σύνορα για να βάλουν βενζίνη ή να αγοράσουν πιο φθηνά βασικά αγαθά. Τι ακριβώς έχετε στα σκαριά για να αλλάξει αυτή η εικόνα;
Εφαρμόζεται το σχέδιο ανασυγκρότησης για τον Έβρο. Όταν είχαμε αυτή τη μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή με την πυρκαγιά στο δάσος της Δαδιάς, ο Πρωθυπουργός επέλεξε να δει το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο. Με αφορμή αυτή την καταστροφή, εκπονήθηκε ένα σχέδιο, το «Έβρος Μετά», το οποίο είναι ένα ολιστικό σχέδιο.
Στο σχέδιο αυτό συμμετέχουν όλοι οι φορείς: ο πρώτος και ο δεύτερος βαθμός τοπικής αυτοδιοίκησης, η κυβέρνηση, αλλά και άλλοι θεσμικοί εταίροι, ώστε να προχωρήσουν έργα υποδομής και να δημιουργηθούν συνθήκες που θα ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα στον Έβρο. Στόχος είναι ο Έβρος να αποκτήσει σύγχρονες υποδομές και αυτό να συμβάλει στο να συγκρατήσει ή ακόμα και να προσελκύσει κόσμο που θα μείνει μόνιμα εκεί.
Πρόκειται για μια προσπάθεια που γίνεται με επιμονή. Την περασμένη εβδομάδα είχαμε την τελευταία συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης για τον Έβρο. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση, που διήρκεσε σχεδόν τέσσερις ώρες.
Εκεί ανακοινώσαμε ότι, μέσα από την Κυβερνητική Επιτροπή Κρατικής Αρωγής και την ΟΧΕ της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ειδικά για τον Έβρο, θα εκταμιευθούν 30 εκατομμύρια ευρώ για αναπτυξιακές προτάσεις και έργα υποδομής. Επιπλέον, υπήρξε δέσμευση ότι, με βάση και τα τελευταία πλημμυρικά φαινόμενα, θα υπάρξει σοβαρή ενίσχυση τόσο της περιφέρειας όσο και των τριών δήμων του βόρειου Έβρου που επλήγησαν, δηλαδή του Σουφλίου, του Διδυμοτείχου και της Ορεστιάδας.
Στην επόμενη συνεδρίαση της Κυβερνητικής Επιτροπής Κρατικής Αρωγής θα υπάρξουν κονδύλια άνω των 60 εκατομμυρίων ευρώ για έργα αποκατάστασης υποδομών και για δράσεις μέσα από την ΟΧΕ για τον Έβρο. Παράλληλα προχωρούν και άλλα σοβαρά κυβερνητικά έργα που ενισχύουν τις υποδομές της περιοχής και δείχνουν το αναπτυξιακό πρόσημο που δίνουμε στον Έβρο.
Και θέλω να πω και κάτι ακόμη: εμείς δεν βλέπουμε τον Έβρο ως την εσχατιά της Ελλάδας, ως το τέλος της χώρας. Τον βλέπουμε ως την αρχή της Ελλάδας, ως την καρδιά της χώρας μας. Και γι’ αυτό θα είμαστε εκεί με επιμονή έως το 2030, που είναι και το χρονικό ορόσημο του σχεδίου ανασυγκρότησης, ώστε να αξιοποιηθεί κάθε χρηματοδοτικό εργαλείο σε συνεργασία με τους τοπικούς παράγοντες και να δοθεί ουσιαστική προοπτική στην περιοχή.
Θα πάω τώρα σε κάτι που δεν αφορά άμεσα το υπουργείο σας, αλλά αφορά την καθημερινότητα όλων. Βρισκόμαστε σε έναν πόλεμο που κανείς δεν ξέρει πότε θα τελειώσει, ενώ πολλοί λένε ότι οι οικονομικές συνέπειες θα μας ακολουθούν όλο το 2026. Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει μέτρα, όμως η κριτική που ασκείται είναι ότι αυτά τα pass είναι πρόσκαιρα και δεν λύνουν πραγματικά το πρόβλημα στο πορτοφόλι του πολίτη. Υπάρχει κάτι άλλο στα σκαριά, αν αυτή η κρίση συνεχιστεί;
Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε ότι πρόκειται για έναν πόλεμο που δημιουργεί πολύ δυσμενείς συνθήκες για την παγκόσμια οικονομία. Πλήττει κρίσιμες ενεργειακές πηγές και αναπόφευκτα επηρεάζει όλες τις χώρες του κόσμου.
Αυτή η κυβέρνηση, όμως, είναι συνηθισμένη να διαχειρίζεται κρίσεις και ακραίες καταστάσεις. Το είδαμε στον κορωνοϊό, το είδαμε στον πόλεμο στα σύνορα της Ευρώπης μεταξύ Ουκρανίας και Ρωσίας, το είδαμε και στην προηγούμενη ενεργειακή και πληθωριστική κρίση.
Η κυβέρνηση έδειξε αντανακλαστικά. Ήμασταν από τις πρώτες κυβερνήσεις που, λίγα εικοσιτετράωρα μετά την έναρξη του πολέμου μεταξύ Ιράν, Ισραήλ και Ηνωμένων Πολιτειών, πήραμε μια πρώτη δέσμη μέτρων. Ακολούθησε και δεύτερη δέσμη μέτρων, στην οποία περιλαμβάνεται το fuel pass και άλλα μέτρα, συνολικού κόστους 400 εκατομμυρίων ευρώ για δύο μήνες.
Προφανώς, η κυβέρνηση δεν ισχυρίζεται ότι έλυσε το πρόβλημα των πολιτών. Καμία κυβέρνηση στον κόσμο δεν μπορεί να ισχυριστεί κάτι τέτοιο σε συνθήκες τόσο μεγάλης διεθνούς αναταραχής. Εμείς λέμε ότι, με βάση τις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας, το δημοσιονομικό περιθώριο που υπάρχει και τον τρόπο λειτουργίας της αγοράς μας, προσπαθούμε να εφαρμόζουμε μέτρα που βοηθούν το σύνολο της κοινωνίας και ιδιαίτερα τους πιο αδύναμους και πιο ευάλωτους.
Το αν αυτά αρκούν θα εξαρτηθεί από την πορεία των εξελίξεων. Η κυβέρνηση δεν είναι δογματική. Δεν έχει πει ότι αυτά είναι τα τελευταία μέτρα. Αν χρειαστεί, και χωρίς να διαταραχθεί η δημοσιονομική ισορροπία που η χώρα οφείλει να διατηρεί, θα ληφθούν και νέα πρόσθετα μέτρα.
Παράλληλα, γίνεται μια ουσιαστική συζήτηση σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια συζήτηση που ξεκίνησε πρώτος ο Πρωθυπουργός, θέτοντας το ερώτημα κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να σταθεί στα πόδια της και σε αυτή την κρίση, όπως έκανε και στην περίοδο της πανδημίας και αργότερα στην ενεργειακή κρίση. Η Ευρώπη καλείται να ανοίξει τον κουμπαρά της και να ξεκλειδώσει πόρους για να στηρίξει τις κοινωνίες της, άρα και την ελληνική κοινωνία.
Δεν έχουν ληφθεί ακόμη οριστικές αποφάσεις, αλλά είναι μια ζωντανή συζήτηση, στην οποία η κυβέρνησή μας πρωταγωνιστεί. Και είμαι σίγουρος ότι θα υπάρξει θετική εξέλιξη. Ξαναλέω όμως: δεν είπαμε ποτέ ότι λύσαμε το πρόβλημα. Είπαμε ότι παίρνουμε μέτρα, παρακολουθούμε την κατάσταση, κάνουμε ελέγχους στην αγορά για να μη βλέπουμε φαινόμενα αισχροκέρδειας και, αν χρειαστεί, θα πάρουμε και νέα μέτρα.
Ένα άλλο θέμα που σας απασχόλησε είναι η αίθουσα για τη δίκη των Τεμπών. Θεωρείτε ότι λύθηκε το πρόβλημα με βάση και τις εικόνες που είδαμε;
Η κυβέρνηση, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια και χωρίς να παρεμβαίνει στη Δικαιοσύνη, θεώρησε ότι απέναντι στη μνήμη των 57 ανθρώπων που τόσο άδικα έχασαν τη ζωή τους, αλλά και απέναντι στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, όφειλε να σταθεί δίπλα στη Δικαιοσύνη και να προσφέρει κάθε δυνατή βοήθεια, ώστε η δίκη να ξεκινήσει όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Φτιάχτηκε λοιπόν μια νέα αίθουσα, η οποία είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δικαστική αίθουσα στη χώρα. Υπολείπεται μόνο κατά 25 καθίσματα σε σχέση με την αίθουσα του Εφετείου Αθηνών, που είναι η μεγαλύτερη.
Προφανώς, οι εικόνες που είδαμε κατά την έναρξη της δίκης δεν είναι εικόνες που θα έπρεπε να υπάρχουν σε ένα τέτοιο δικαστήριο και μάλιστα σε μια δίκη τόσο μεγάλης βαρύτητας. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι όσοι είναι αρμόδιοι για τα ζητήματα χωροταξίας και διαδικασίας οφείλουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να πράξουν ό,τι πρέπει.
Η κυβέρνηση έκανε αυτό που μπορούσε να κάνει: δημιούργησε μια σύγχρονη αίθουσα που καλύπτει τις βασικές ανάγκες της διεξαγωγής της δίκης. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν αρμόδια δικαστικά όργανα, το προεδρείο της δίκης, οι δικαστές, οι οποίοι έχουν και την ευθύνη για την ταξιθεσία, για το πώς πρέπει να μπαίνουν οι άνθρωποι μέσα στην αίθουσα, ώστε η διαδικασία να εξελιχθεί ομαλά και απρόσκοπτα.
Πρόκειται για μια δίκη που πρέπει να γίνει υποδειγματικά, ώστε να αποσαφηνιστούν τα πάντα γύρω από μια υπόθεση που έχει βυθίσει στο πένθος το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.
Και τώρα θα σας κάνω μια ερώτηση ως πολίτη και ως πατέρα. Υπάρχουν οικογένειες που λένε ότι όσοι πραγματικά ευθύνονται δεν βρίσκονται στη δικαστική αίθουσα και ότι δεν πιστεύουν πως θα αποδοθεί Δικαιοσύνη. Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα κάνει πραγματικά ό,τι μπορεί για να πέσει φως στην υπόθεση;
Η κυβέρνηση δεν είναι εκείνη που αποδίδει Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει τη δουλειά της και η κυβέρνηση οφείλει να λειτουργεί υποστηρικτικά και δίπλα σε ό,τι ζητήσει η Δικαιοσύνη.
Στις δημοκρατίες, την απόδοση της Δικαιοσύνης την αναλαμβάνουν οι δικαστικοί λειτουργοί. Τα δικαστήρια είναι εκείνα που αποφασίζουν ποιοι θα καθίσουν στο εδώλιο, ποιοι θα καταδικαστούν, ποιοι θα αθωωθούν και ποιες ποινές θα επιβληθούν. Άρα, η κυβέρνηση δεν έχει να κάνει κάτι περισσότερο από το να στηρίζει θεσμικά τη διαδικασία.
Όλη η υπόθεση βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης και εγώ, από τη θέση και τη φύση μου, οφείλω να πω ότι έχω εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Προφανώς, στο παρελθόν έχουν υπάρξει δικαστικές αποφάσεις που μπορεί να μας έχουν ξενίσει ή να μας έχουν προβληματίσει. Όμως, εμείς πολλές φορές ασκούμε κριτική χωρίς να έχουμε πλήρη γνώση όλων των στοιχείων μιας δικογραφίας.
Οι δικαστές είναι εκείνοι που έχουν μελετήσει τον φάκελο, έχουν παρακολουθήσει τη διαδικασία και έχουν πλήρη εικόνα των στοιχείων, σε αντίθεση με την κοινή γνώμη που δεν τα γνωρίζει όλα. Άρα μπορεί και εμένα κάποιες φορές να με ξενίζουν αποφάσεις, όμως είναι διαφορετικό να κρίνεις χωρίς να έχεις ολόκληρη τη γνώση της υπόθεσης.
Πρέπει λοιπόν να αφήσουμε τη Δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. Προφανώς, οι συνήγοροι και οι νομικοί εκπρόσωποι των οικογενειών θα αξιοποιήσουν κάθε δυνατότητα που τους δίνει η ποινική δικονομία, ώστε να φωτιστεί κάθε πτυχή αυτής της τρομερής υπόθεσης. Και εγώ είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα λάμψει η αλήθεια.
Κλείνοντας, θέλω να πάμε στους νέους και στις αθλητικές υποδομές. Υπάρχουν νησιά τόσο κοντά στην Αττική, όπως η Αίγινα ή ο Πόρος, που δεν έχουν βασικές εγκαταστάσεις, όπως ένα κλειστό γήπεδο. Τι γίνεται με αυτό;
Αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση και, προσωπικά, από την πρώτη στιγμή που εκλέχθηκα βουλευτής το 2012, έθεσα ως προτεραιότητα για την Αίγινα τρία βασικά ζητήματα. Το πρώτο ήταν η υδροδότηση του νησιού, ώστε να μη ζει από υδροφόρες. Το δεύτερο ήταν η νοσοκομειακή και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των κατοίκων. Και το τρίτο ήταν οι χώροι άθλησης.
Στο θέμα της υδροδότησης, από το δικό του μετερίζι συνέβαλε ο καθένας. Στο θέμα της υγειονομικής περίθαλψης, όταν ήμουν στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, δόθηκε λύση με το πλωτό ασθενοφόρο, που πλέον αποτελεί πραγματική γέφυρα ζωής για τους κατοίκους της Αίγινας, καθώς οι διακομιδές γίνονται γρήγορα και με ασφάλεια.
Τώρα, σε ό,τι αφορά το τρίτο ζήτημα, δηλαδή τον αθλητισμό, είμαι στην ευχάριστη θέση να πω ότι, μετά από συνάντηση με τον Υπουργό Εσωτερικών, τον Θοδωρή Λιβάνιο, του έθεσα το αυτονόητο: ότι είναι αδιανόητο ένα νησί μόλις 40 λεπτά από την Αθήνα, με πάνω από 17.000 μόνιμους κατοίκους, να μην έχει έναν κλειστό χώρο άθλησης.
Συμφωνήσαμε άμεσα, ο δήμαρχος βρήκε τον κατάλληλο χώρο, δεσμεύτηκαν τα χρήματα και προχωράμε στην κατασκευή ενός κλειστού γηπέδου. Είναι κάτι πολύ σημαντικό, γιατί μιλάμε για τη νεολαία και για την ανάγκη να δίνουμε στα παιδιά υγιείς διεξόδους. Η πιο υγιής διέξοδος είναι ο αθλητισμός. Έτσι μπορούμε να αποτρέψουμε παραβατικές συμπεριφορές, να δώσουμε στα παιδιά επιλογές και να στηρίξουμε πραγματικά τη νέα γενιά.
