Δεκαπέντε ονόματα, μία ευκαιρία και ο χρόνος δεν περιμένει
Σπάνια μια δικογραφία έχει ταρακουνήσει τόσο βαθιά την ελληνική πολιτική σκηνή. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν ήρθε να απειλήσει. Ήρθε με ονόματα, αριθμούς και ημερομηνίες. Και αυτή τη φορά κανείς δεν μπορεί να πει ότι δεν ήξερε.
Δεκαπέντε πρόσωπα στο στόχαστρο, σχεδόν αποκλειστικά από τη ΝΔ, για υποθέσεις που αφορούν αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεκατρία πλημμελήματα και δύο κακουργήματα. Δεν μιλάμε για αφανείς γραφειοκράτες. Μιλάμε για ανθρώπους που άσκησαν εξουσία και τώρα καλούνται να λογοδοτήσουν.
Ο Καραμανλής και η Παπακώστα βρίσκονται σε εντελώς διαφορετική κατηγορία από τους υπόλοιπους. Κακουργήματα, όχι πλημμελήματα, για ποσά άνω των 120.000 ευρώ. Αν οι ενδείξεις κριθούν βαριές από την επιτροπή Δεοντολογίας, το ζήτημα δεν περιορίζεται στην άρση ασυλίας. Ανοίγει το θέμα της βουλευτικής έδρας. Και αυτό είναι πολιτικά άλλο επίπεδο εντελώς.
Τσιάρας, Κεφαλογιάννης, Βαρτζόπουλος παραιτήθηκαν ήδη. Ο Σκρέκας αναμένεται να ακολουθήσει. Ο ανασχηματισμός είναι προ των πυλών. Και εδώ είναι το σημείο που αξίζει να σταθούμε: αυτό δεν είναι απαραίτητα ήττα για τον Μητσοτάκη. Είναι υγιεινή. Ένας ηγέτης που αντιδρά γρήγορα και καθαρά σε μια κρίση αυτού του μεγέθους μπορεί να βγει από αυτήν ισχυρότερος. Το ζήτημα είναι αν θα κινηθεί με την ταχύτητα και την αποφασιστικότητα που απαιτεί η περίσταση.
Αξιοσημείωτη ήταν και η παρέμβαση Χατζηδάκη στη Βουλή, που μετέφερε τη συζήτηση από το σκάνδαλο στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Η κυβέρνηση έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: δεν φοβάται την κάλπη. Ήταν έξυπνη κίνηση, αλλά καμία ρητορική δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ουσιαστική διαχείριση της κρίσης.
Κάποιοι από τους κατηγορούμενους βουλευτές επικαλούνται τις πιέσεις που δέχονταν από την εκλογική τους περιφέρεια για να δικαιολογήσουν τις παρεμβάσεις τους στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Το επιχείρημα δεν είναι εντελώς αβάσιμο. Το σύστημα διαχείρισης των αγροτικών επιδοτήσεων στην Ελλάδα παράγει χρόνια προβλήματα που σπρώχνουν τους βουλευτές στο ρόλο του μεσάζοντα. Αλλά η λογική αυτή έχει όρια. Άλλο να διεκδικείς μια δίκαιη διαδικασία και άλλο να παρακάμπτεις τον νόμο.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μόλις τώρα αρχίζει να ξετυλίγεται. Ο Μητσοτάκης έχει μπροστά του μια ευκαιρία που λίγοι πρωθυπουργοί έχουν: να αποδείξει ότι η λογοδοσία δεν είναι απλώς λέξη σε προεκλογικές ομιλίες. Αν κινηθεί με συνέπεια και αποφασιστικότητα, η κρίση αυτή μπορεί να γίνει η αφετηρία μιας νέας σελίδας. Αν όχι, οι ευκαιρίες που χάνονται στην πολιτική δεν επιστρέφουν ποτέ.
