Η Ουάσινγκτον κλιμακώνει την οικονομική πίεση προς την Τεχεράνη, προαναγγέλλοντας νέα δέσμη κυρώσεων που δεν θα περιορίζεται στο ίδιο το Ιράν, αλλά θα επεκτείνεται και σε χώρες και επιχειρήσεις που εξακολουθούν να διατηρούν οικονομικές σχέσεις με τη χώρα.
Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ Μπέσεντ, ανακοίνωσε ότι η αμερικανική κυβέρνηση προετοιμάζει νέες «δευτερογενείς» κυρώσεις, οι οποίες αναμένεται να αφορούν κρίσιμους τομείς όπως ο χρυσός, η τεχνολογία, οι ψηφιακοί πόροι, η αεροπορία και οι θαλάσσιες μεταφορές.
Το μήνυμα της Ουάσινγκτον είναι ότι οι χώρες που θα επιλέξουν να συνεχίσουν να στηρίζουν οικονομικά το Ιράν θα βρεθούν και οι ίδιες αντιμέτωπες με αμερικανικά μέτρα. Ο Μπέσεντ προειδοποίησε ακόμη και για αποκλεισμό από το διεθνές σύστημα του δολαρίου.
«Το Ιράν έχει μπροστά του πολύ ξεκάθαρη επιλογή, ανάμεσα σε μόνο δύο πιθανούς δρόμους: την πλήρη απομόνωση (…) ή την επιστροφή προς την ομαλότητα και την πιθανότητα επανένταξης στην παγκόσμια οικονομία», ανέφερε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών.
Στο στόχαστρο και οι εμπορικοί εταίροι
Η νέα αμερικανική στρατηγική αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω των οικονομικών σχέσεων του Ιράν με την Κίνα. Το Πεκίνο εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εμπορικό εταίρο της Τεχεράνης και να απορροφά σημαντικές ποσότητες ιρανικού πετρελαίου.
Η Ουάσινγκτον επιχειρεί έτσι να περιορίσει όχι μόνο τα άμεσα έσοδα του Ιράν, αλλά και τα εναλλακτικά κανάλια μέσω των οποίων η Τεχεράνη μπορεί να συνεχίσει να χρηματοδοτεί την οικονομία της.
Ο Σκοτ Μπέσεντ ήταν ιδιαίτερα αυστηρός στο μήνυμά του προς τις χώρες που ενδέχεται να αγνοήσουν τις αμερικανικές κυρώσεις, προειδοποιώντας ότι η Ουάσινγκτον θα αποδώσει ευθύνες σε όσους επιχειρήσουν να υπονομεύσουν την προσπάθεια για «οικονομική ασφυξία του καθεστώτος».
Η Τεχεράνη απαντά με «νέα ήττα»
Η ιρανική πλευρά, πάντως, εμφανίζεται αποφασισμένη να συνεχίσει την αντιπαράθεση. Ο υπουργός Οικονομίας Αλί Μαντανιζαντέχ υποστήριξε ότι οι αμερικανικές πιέσεις θα οδηγήσουν σε «νέα ήττα» των ΗΠΑ, ενώ αποκάλυψε ότι η Τεχεράνη έχει καταρτίσει διετές σχέδιο για την αντιμετώπιση των κυρώσεων.
Την ίδια στιγμή, η Κίνα έχει ήδη εκφράσει την άποψη ότι η συνέχιση των αμερικανικών κυρώσεων και της οικονομικής πίεσης δεν συμβάλλει στην επίλυση της σύγκρουσης.
Από την πλευρά του, ο Αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ ξεκαθάρισε ότι η οικονομική πίεση δεν αποκλείει την επανέναρξη αμερικανικών βομβαρδισμών, εφόσον η Ουάσινγκτον κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι αναγκαίο.
Ο Ορμούζ παραμένει το μεγάλο μέτωπο
Κεντρικό σημείο της αντιπαράθεσης εξακολουθούν να αποτελούν τα Στενά του Ορμούζ, από τα οποία πριν από τον πόλεμο περνούσε περίπου το ένα πέμπτο των παγκόσμιων ροών υδρογονανθράκων.
Η Τεχεράνη εξακολουθεί να αποκλείει την πλήρη επιστροφή στο προηγούμενο καθεστώς διέλευσης, ενώ παράλληλα βρίσκονται σε εξέλιξη συνομιλίες με το Ομάν για τους όρους επαναλειτουργίας του στρατηγικού θαλάσσιου περάσματος.
Η ένταση παραμένει υψηλή και στη θαλάσσια περιοχή. Ένα πετρελαιοφόρο υπέστη ζημιές στο μηχανοστάσιό του από «άγνωστο βλήμα» ενώ έπλεε ανοικτά του Ομάν, σύμφωνα με τη βρετανική υπηρεσία UKMTO.
Βαθαίνει η οικονομική κρίση στο Ιράν
Την ίδια στιγμή, οι οικονομικές επιπτώσεις της σύγκρουσης και των πολυετών κυρώσεων γίνονται ολοένα πιο έντονες.
Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν έχει αναγνωρίσει ότι η χώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με «πολλές οικονομικές δυσκολίες», ενώ οι πιέσεις στην καθημερινότητα των πολιτών αυξάνονται.
Ο ετήσιος πληθωρισμός έφτασε το 66% στις 22 Ιουλίου, από 46% τον Φεβρουάριο, ενώ το ιρανικό ριάλ συνεχίζει να υποχωρεί έναντι του δολαρίου. Παράλληλα, σύμφωνα με την Kpler, οι εξαγωγές ιρανικού αργού μειώθηκαν δραματικά, από περίπου 2 εκατ. βαρέλια ημερησίως πριν από τον πόλεμο σε μόλις 400.000 στα μέσα Αυγούστου.
Η εικόνα αυτή εξηγεί και την αυξανόμενη πίεση προς την Τεχεράνη να αναζητήσει συμβιβασμό. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά κάτοικος της Τεχεράνης, «Το Ιράν πρέπει να κάνει συμβιβασμούς τώρα», περιγράφοντας την οικονομική κατάσταση ως εξαιρετικά δύσκολη.
Η Ουάσινγκτον, πάντως, φαίνεται αποφασισμένη να ανεβάσει ακόμη περισσότερο τον πήχη, επιχειρώντας να μετατρέψει τις κυρώσεις από εργαλείο πίεσης προς το Ιράν σε ευρύτερο οικονομικό αποκλεισμό, με το μήνυμα να απευθύνεται πλέον ξεκάθαρα και στους συμμάχους και εμπορικούς εταίρους της Τεχεράνης.
