Ο πόλεμος στην Ουκρανία φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα επιχειρησιακή φάση, καθώς το Κίεβο εμφανίζεται πλέον ικανό να πραγματοποιεί πλήγματα σε στόχους σε ολόκληρη τη ρωσική επικράτεια, ασκώντας ολοένα και μεγαλύτερη πίεση στη Μόσχα.
Σύμφωνα με ανάλυση του Axios, η ασφάλεια στο εσωτερικό της Ρωσίας δοκιμάζεται όλο και περισσότερο, καθώς ενεργειακές εγκαταστάσεις, εργοστάσια παραγωγής οπλικών συστημάτων, στρατιωτικές φάλαγγες και αεροσκάφη δέχονται επιθέσεις, προκαλώντας σημαντικές ζημιές.
Τα διαδοχικά πλήγματα σε διυλιστήρια έχουν δημιουργήσει προβλήματα στον εφοδιασμό καυσίμων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις προκάλεσαν αναστάτωση ακόμη και στη Μόσχα, όπου καταγράφηκαν εκρήξεις και φαινόμενα που περιγράφηκαν ως «μαύρη βροχή».
Ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Βολοντίμιρ Ζελένσκι, υποστηρίζει ότι η Ρωσία έχει αναγκαστεί να μεταφέρει μεγάλο μέρος των αντιαεροπορικών της συστημάτων γύρω από τη Μόσχα και άλλες στρατηγικής σημασίας εγκαταστάσεις, αφήνοντας λιγότερο προστατευμένες άλλες περιοχές της χώρας.
Από την άλλη πλευρά, ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει αναγνωρίσει την ύπαρξη «προβλημάτων» και «ελλείψεων» που σχετίζονται με τις ουκρανικές επιθέσεις, επιχειρώντας ωστόσο να μειώσει τη σημασία των επιπτώσεών τους.
Την ίδια ώρα, οι ρωσικές επιθέσεις κατά ουκρανικών πόλεων συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Στο Κίεβο έχουν καταγραφεί δεκάδες νεκροί από βομβαρδισμούς, ενώ στο μέτωπο του Ντονέτσκ οι μάχες παραμένουν ιδιαίτερα σκληρές, με τις ρωσικές δυνάμεις να επιδιώκουν περαιτέρω προέλαση.
Το Κίεβο έχει ενισχύσει τις επιθέσεις μεγάλης εμβέλειας μέσα στη Ρωσία, αξιοποιώντας κυρίως drones και πυραύλους που κατασκευάζονται στην Ουκρανία, με βασικό στόχο τις γραμμές ανεφοδιασμού και κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις.
Σύμφωνα με αναλυτές, η ουκρανική στρατηγική επικεντρώνεται πλέον στην αποδυνάμωση της ρωσικής πολεμικής μηχανής μέσω επιθέσεων σε υποδομές παραγωγής και εφοδιασμού, αξιοποιώντας σύγχρονα μέσα όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραυλικά συστήματα ακριβείας.
Η εξέλιξη αυτή θεωρείται ενδεικτική της αλλαγής που συντελείται στον τρόπο διεξαγωγής του πολέμου, καθώς η Ουκρανία βασίζεται ολοένα περισσότερο στην εγχώρια αμυντική βιομηχανία και σε τεχνολογίες που της επιτρέπουν να επιχειρεί πολύ μακριά από τα σύνορά της.
Παράλληλα, διεθνείς εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ιδιαίτερα υψηλές συνολικές απώλειες των ρωσικών δυνάμεων από το 2022, αν και τα σχετικά στοιχεία εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο διαφορετικών αξιολογήσεων.
Παρά τη νέα αυτή επιχειρησιακή πραγματικότητα, οι συγκρούσεις παραμένουν σφοδρές και στις δύο πλευρές, χωρίς να διαφαίνονται μέχρι στιγμής ουσιαστικές προοπτικές αποκλιμάκωσης.
Η στρατηγική μεγάλου βεληνεκούς του Κιέβου
Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένα τις επιθέσεις βαθιά μέσα στη Ρωσία ως «μακρινές κυρώσεις», περιγράφοντας έτσι τη δυνατότητα της Ουκρανίας να πλήττει στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορά της.
Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφόρησαν βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που φέρονται να απεικονίζουν πυραύλους τύπου Flamingo, οι οποίοι κατασκευάζονται από την ουκρανική εταιρεία Fire Point, να πλήττουν ρωσικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις, μεταξύ αυτών και το βιομηχανικό συγκρότημα Titan Barrikady, το οποίο συνδέεται με την παραγωγή συστημάτων πυροβολικού.
Παράλληλα, υπενθυμίζεται η επιχείρηση «Spiderweb», κατά την οποία μικρά drones που είχαν μεταφερθεί μυστικά στη Ρωσία χρησιμοποιήθηκαν για επιθέσεις εναντίον σταθμευμένων στρατιωτικών αεροσκαφών.
Οι κινήσεις αυτές αποτυπώνουν τη μετάβαση της Ουκρανίας σε ένα νέο μοντέλο πολέμου, βασισμένο κυρίως σε drones εγχώριας παραγωγής και εξελιγμένα πυραυλικά συστήματα, με δυνατότητα προσβολής στόχων ακόμη και σε μεγάλες ρωσικές πόλεις, όπως η Μόσχα και η Αγία Πετρούπολη.
Επιθέσεις σε βάθος με στόχο τις στρατιωτικές υποδομές
Ανάλυση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών αναφέρει ότι μέσα στο 2026 το Κίεβο έχει εντείνει τις επιχειρήσεις βαθιά στο ρωσικό έδαφος, επιδιώκοντας να διαταράξει τα δίκτυα ανεφοδιασμού και τις στρατιωτικές υποδομές της Ρωσίας μέσω συνδυασμένων επιθέσεων διαφορετικής εμβέλειας.
Η συγκεκριμένη τακτική περιγράφεται ως μια σύγχρονη μορφή στρατηγικού αποκλεισμού από αέρος, με τη διαφορά ότι πλέον δεν στηρίζεται σε επανδρωμένα αεροσκάφη αλλά σε drones και πυραύλους.
Οι αναλυτές επισημαίνουν ότι η ανάπτυξη αυτής της στρατηγικής επηρεάστηκε σημαντικά από τους περιορισμούς που είχαν επιβάλει δυτικές χώρες στη χρήση συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων, ενώ τονίζουν ότι αρκετές ουκρανικές επιθέσεις εξακολουθούν να αναχαιτίζονται από τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου.
Στο επίκεντρο η επιχείρηση των 40 ημερών
Σύμφωνα με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, βρίσκεται σε εξέλιξη μια επιχείρηση διάρκειας 40 ημερών, η οποία αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης προς τη Μόσχα, ώστε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για την έναρξη διαπραγματεύσεων.
Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι οι εξελίξεις στο πεδίο των επιχειρήσεων έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική πρόοδο σε διπλωματικό επίπεδο, με τη σύγκρουση να συνεχίζεται χωρίς εμφανή σημάδια εκτόνωσης.
