Τη Δευτέρα οι υπογραφές στο Τελ Αβίβ για την «Ασπίδα του Αχιλλέα». Ο νέος ελληνικός αμυντικός θόλος, η μεγάλη αναβάθμιση των Ενόπλων Δυνάμεων και η επιλογή της Αθήνας να επενδύσει στην ισχύ και την αποτροπή
Η Ελλάδα σηκώνει τη δική της ασπίδα.
Τη Δευτέρα 31 Αυγούστου, στο Τελ Αβίβ, Ελλάδα και Ισραήλ προχωρούν στις υπογραφές για την «Ασπίδα του Αχιλλέα», ένα από τα σημαντικότερα αμυντικά προγράμματα των τελευταίων ετών.
Πρόκειται για ένα πρόγραμμα της τάξης των 3 δισ. ευρώ, που φιλοδοξεί να αλλάξει ουσιαστικά τον τρόπο με τον οποίο προστατεύεται η ελληνική επικράτεια απέναντι στις σύγχρονες απειλές.
Δεν είναι ακόμη μία αγορά όπλων. Είναι μια διαφορετική φιλοσοφία άμυνας.
ΕΝΑΣ ΘΟΛΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» σχεδιάζεται ως ένα πολυεπίπεδο πλέγμα προστασίας, με διαφορετικά συστήματα που θα συνεργάζονται και θα ανταλλάσσουν πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο.
Ο σχεδιασμός καλύπτει αντιαεροπορική, αντιπυραυλική, anti drone, αντιπλοϊκή και ανθυποβρυχιακή άμυνα.
Στόχος είναι η κάλυψη του συνόλου της ελληνικής επικράτειας και η δυνατότητα έγκαιρου εντοπισμού και αντιμετώπισης ενός ευρέος φάσματος απειλών, από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και μαχητικά μέχρι πυραυλικά συστήματα.
Η μεγάλη αλλαγή βρίσκεται στη σύνδεση των δυνατοτήτων μεταξύ τους. Ραντάρ, αισθητήρες, κέντρα διοίκησης και μέσα αναχαίτισης θα αποτελούν τμήματα ενός ενιαίου αμυντικού δικτύου.
Αυτό είναι το πραγματικό άλμα που επιχειρούν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΩΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΕΤΑΙΡΟΣ
Η επιλογή του Ισραήλ έχει ιδιαίτερη σημασία.
Το Ισραήλ διαθέτει προηγμένη αμυντική τεχνολογία και, κυρίως, πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία στην αντιμετώπιση drones, πυραύλων και σύνθετων εναέριων απειλών.
Για την Ελλάδα αυτή η συνεργασία δεν περιορίζεται σε μια σχέση αγοραστή και προμηθευτή. Εντάσσεται σε μια ευρύτερη στρατηγική σχέση δύο χωρών με κοινό ενδιαφέρον για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι υπογραφές της Δευτέρας δίνουν σε αυτή τη σχέση ακόμη μεγαλύτερο πρακτικό βάθος.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΕΠΙΠΕΔΟ
Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» δεν έρχεται μόνη της.
Rafale, F 16 Viper, νέες φρεγάτες, η πορεία προς τα F 35, σύγχρονα μη επανδρωμένα συστήματα, ηλεκτρονικός πόλεμος και νέα μέσα αεράμυνας αποτελούν κομμάτια μιας ευρύτερης αναβάθμισης των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Η λογική είναι καθαρή. Η Ελλάδα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τις απειλές της επόμενης δεκαετίας με τα εργαλεία της προηγούμενης.
Εδώ υπάρχει και μια πολιτική επιλογή που πρέπει να αναγνωριστεί.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει επενδύσει σημαντικούς πόρους στην εθνική άμυνα και έχει επιλέξει να ενισχύσει αποφασιστικά την αποτρεπτική ικανότητα της χώρας. Με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας υπό τον Νίκο Δένδια να προωθεί την Ατζέντα 2030, ο στόχος δεν είναι απλώς περισσότερα οπλικά συστήματα, αλλά Ένοπλες Δυνάμεις πιο σύγχρονες, ταχύτερες και καλύτερα δικτυωμένες.
Η Ελλάδα χτίζει, βήμα προς βήμα, μια πολύ ισχυρότερη αμυντική ομπρέλα.
ΑΠΟΤΡΟΠΗ ΧΩΡΙΣ ΜΙΣΟΛΟΓΑ
Η Ελλάδα επιδιώκει σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή. Αυτό όμως δεν σημαίνει παθητικότητα.
Η Τουρκία επενδύει εδώ και χρόνια στην αμυντική της βιομηχανία, στα μη επανδρωμένα συστήματα, στους πυραύλους και στην ενίσχυση των στρατιωτικών της δυνατοτήτων. Η Αθήνα δεν μπορεί και δεν πρέπει να παρακολουθεί αυτή την εξέλιξη με σταυρωμένα χέρια.
Η Ελλάδα δεν ζητά την άδεια κανενός για να ενισχύσει την άμυνά της, να προστατεύσει την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα ή να οικοδομήσει τις συμμαχίες που υπηρετούν τα εθνικά της συμφέροντα.
Η απάντηση στις προκλήσεις δεν χρειάζεται φωνές. Χρειάζεται δυνατότητες.
Σύγχρονες Ένοπλες Δυνάμεις, τεχνολογική υπεροχή, ισχυρές συμμαχίες και αποφασιστική άσκηση των δικαιωμάτων της χώρας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Η ισχύς δεν αναιρεί την ειρήνη. Την προστατεύει.
ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΘΩΡΑΚΙΖΕΤΑΙ
Η γεωγραφία έχει τοποθετήσει την Ελλάδα σε μια απαιτητική περιοχή. Το ερώτημα είναι αν αυτή η γεωγραφία θα αποτελεί αδυναμία ή πλεονέκτημα.
Η στενότερη σχέση με το Ισραήλ, η ανανέωση του Στόλου και της Πολεμικής Αεροπορίας και τώρα η δημιουργία ενός σύγχρονου πολυεπίπεδου συστήματος άμυνας δείχνουν προς μία κατεύθυνση.
Μια Ελλάδα που δεν περιμένει την απειλή για να αντιδράσει, αλλά προετοιμάζεται ώστε να μπορεί να την αποτρέψει.
Αυτό είναι τελικά το πραγματικό περιεχόμενο της «Ασπίδας του Αχιλλέα».
Δεν είναι μόνο τα δισεκατομμύρια, τα ραντάρ ή οι πύραυλοι.
Είναι η επιλογή μιας χώρας να διαθέτει την ισχύ που απαιτείται για να προστατεύει την ασφάλεια, την κυριαρχία και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Η Ελλάδα θέλει ειρήνη. Και φροντίζει να έχει τη δύναμη να την υπερασπιστεί.
