Του Κυριάκου Κουζούμη
Λίγοι αναδεικνύονται με τόσο έντονα συναισθήματα στη σύγχρονη ελληνική πολιτική σκηνή όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης. Ορισμένοι θαυμαστές του τον θεωρούν αποφασιστικό και αποτελεσματικό πολιτικό που δεν φοβάται να πάρει δραστικά μέτρα και να υποστεί τις συνέπειες για δύσκολες μεταρρυθμίσεις. Αντίθετα, οι κριτικοί του τον χαρακτηρίζουν ως υποστηρικτή μιας επιθετικής νεοφιλελεύθερης ατζέντας και έναν πολωτικό ομιλητή που επιδεινώνει τις αντιθέσεις. Η θητεία του στο Υπουργείο Υγείας επιβεβαιώνει τον ρόλο του ως έναν από τους σημαντικότερους και πιο συζητούμενους παίκτες στην κυβέρνηση.
Η επιστροφή του στο κτίριο στην οδό Αριστοτέλους συνοδεύτηκε από μια σαφή εντολή από το Μέγαρο Μαξίμου: γρήγορη δράση, περικοπές και επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων στη δημόσια υγεία. Μεταξύ των κύριων πρωτοβουλιών του περιλαμβάνεται η εφαρμογή των απογευματινών επεμβάσεων με πληρωμή στον ΕΣΥ, η χρήση των πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης για την αναβάθμιση των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών και των κτιριακών εγκαταστάσεων, καθώς και η προσπάθεια να βελτιωθεί η φαρμακευτική δαπάνη. Η ταχύτητα λήψης αποφάσεων και η προθυμία του να αντιμετωπίσει τις υπάρχουσες δυσκολίες θεωρούνται κρίσιμα χαρακτηριστικά από τους συνεργάτες του στην κυβέρνηση.
Η αντίθετη άποψη προέρχεται από την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα των νοσοκόμων. Σχεδόν όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατηγορούν τον Γεωργιάδη για προσπάθεια “εμπορευματοποίησης” και έμμεσης ιδιωτικοποίησης του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Υποστηρίζουν ότι αντί να ενισχύσει τον ΕΣΥ με μόνιμες προσλήψεις και αυξήσεις μισθών που θα εμπόδιζαν τις παραιτήσεις των γιατρών, επιβάλλει το κόστος της περίθαλψης στους πολίτες. Επιπλέον, επισημαίνουν την έλλειψη προσωπικού στα περιφερειακά νοσοκομεία, τις μακρές λίστες αναμονής και την υποβάθμιση της ποιότητας της υγειονομικής περίθαλψης.
Πέραν των ενεργειών του στο υπουργείο, μεγάλο μέρος της πολιτικής του ταυτότητας στηρίζεται στην επικοινωνιακή του ικανότητα. Η παρουσία του στη Βουλή και στα τηλεοπτικά πάνελ είναι εντυπωσιακή και δυναμική. Έχει τη δυνατότητα να καθορίζει την ατζέντα, να χρησιμοποιεί την επίθεση ως άμυνα και να κεντρίζει το κοινό, είτε θετικά είτε αρνητικά. Ωστόσο, η ρητορική του ξεπερνά συχνά τα όρια της απλής πολιτικής σύγκρουσης, προσεγγίζοντας το εριστικό. Οι αιχμηρές δηλώσεις του, οι λεκτικές συγκρούσεις και η ανελέητη στάση του τον καθιστούν στόχο της αντιπολίτευσης και δημοφιλή προσωπικότητα στον σκληρό πυρήνα της δεξιάς.
Για το μέλλον του, θεωρείται αναγκαίος για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, παρά τις εσωτερικές αντιδράσεις που ίσως προκαλεί η συμπεριφορά του. Είτε ως υπουργός Υγείας είτε σε άλλο υπουργικό πόστο, αναμένεται να παραμείνει ένας από τους κύριους πυλώνες της κυβέρνησης, αποδεικνύοντας ότι στην πολιτική, η ενεργός συμμετοχή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία.
