Της Φωτεινής Πολυζωγόπουλου
Βρισκόμαστε σε μια ιστορική καμπή όπου η πολιτική ορθότητα και οι συναισθηματισμοί της «ανοιχτής κοινωνίας» έχουν αντικαταστήσει την κοινή λογική και την εθνική στρατηγική. Για χρόνια, οι ευρωπαϊκές ελίτ και το εγχώριο πολιτικό σύστημα εθελοτυφλούσαν μπροστά σε μια πραγματικότητα που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί της προπαγάνδας. Η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση δεν αποτελεί ένα απλό ανθρωπιστικό ζήτημα αλλά συνιστά μια ξεκάθαρη, ασύμμετρη απειλή για την εθνική ασφάλεια, την κοινωνική συνοχή και την ίδια την πολιτισμική ταυτότητα της πατρίδας μας. Είναι ώρα να μιλήσουμε με βάση τα
γεγονότα και όχι τα συναισθήματα. Και τα γεγονότα είναι αμείλικτα.
Η μαζική και παράνομη είσοδος πληθυσμών με εντελώς διαφορετικές θρησκευτικές,
πολιτισμικές και κοινωνικές αντιλήψεις υποσκάπτει συστηματικά τα θεμέλια του
ευρωπαϊκού τρόπου ζωής. Η περιβόητη «πολυπολιτισμικότητα», η οποία πλασαρίστηκε ως η υπέρτατη πρόοδος, έχει αποτύχει παταγωδώς σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο. Το μόνο που κατάφερε να δημιουργήσει είναι παράλληλες κοινωνίες, γκέτο παρανομίας και θύλακες που απορρίπτουν επιδεικτικά τις δυτικές αρχές, το κράτος δικαίου και την ισότητα. Όταν επιτρέπεις την ανεξέλεγκτη αλλοίωση του πληθυσμιακού ιστού, δεν εισάγεις πλούτο, εξάγεις την ασφάλεια των ίδιων των πολιτών σου.
Κάθε κυρίαρχο κράτος έχει ένα και μοναδικό πρωταρχικό καθήκον: να προστατεύει τα σύνορά του με απόλυτη, αδιαπραγμάτευτη αυστηρότητα. Τα σύνορα δεν είναι απλές γραμμές στον χάρτη, είναι τα όρια της εθνικής μας κυριαρχίας. Η ανοχή που επιδεικνύεται εδώ και χρόνια αποτελεί εγκληματική αμέλεια. Οι δημόσιες υποδομές, το σύστημα υγείας, η παιδεία και το κοινωνικό κράτος ανήκουν δικαιωματικά στους φορολογούμενους Έλληνες πολίτες που τα έχτισαν με τον μόχθο και τις θυσίες τους. Δεν αντέχουν, ούτε οφείλουν να αντέξουν άλλη πίεση για να συντηρήσουν τις ορδές των παράνομων διακινητών.
Η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και της εγχώριας κυβέρνησης, αποκαλύπτει μια βαθιά υποκρισία. Από τη μία πλευρά, οι ηγεσίες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στα λόγια υπερασπίζονται την ασφάλεια, αλλά στην πράξη ανέχονται την αδράνεια και υπονομεύουν την αποφασιστική φύλαξη των εξωτερικών συνόρων. Από την άλλη, η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί πλέον να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα:
Συμφωνεί με τις ευρωπαϊκές πολιτικές ομάδες που καθυστερούν τις λύσεις και αναβάλλουν τη λογοδοσία; Ή θα συνεχίσει να παριστάνει τον σκληρό προστατευτή των συνόρων μόνο για εσωτερική κατανάλωση και ψηφοθηρικούς λόγους;
Ως νέα γενιά, αρνούμαστε να σκύψουμε το κεφάλι στην ισοπέδωση των αξιών, οφείλουμε να υψώσουμε τη ΦΩΝΗ ΛΟΓΙΚΗΣ. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε αμήχανοι την αποδόμηση του τρίπτυχου που κράτησε όρθιο αυτό το έθνος: Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια. Η παράδοση και η χριστιανική μας πίστη δεν είναι ξεπερασμένες ιδέες του παρελθόντος, αλλά η μοναδική μας πυξίδα για το μέλλον. Όταν αποφασίσαμε ως έθνος να διεκδικήσουμε την ελευθερία μας, δεν λογαριάσαμε τους συσχετισμούς δυνάμεων. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε και τώρα απέναντι στην ιδεολογική τρομοκρατία της παγκοσμιοποίησης.
Η λύση είναι μία και απαιτεί πολιτικό σθένος: Άμεσο κλείσιμο των συνόρων στην παρανομία. Καμία ανοχή σε ΜΚΟ που λειτουργούν ως κράτος εν κράτει. Αυστηροποίηση των απελάσεων και απαίτηση για πλήρη πολιτισμική αφομοίωση και σεβασμό στις παραδόσεις μας από όποιον βρίσκεται νόμιμα στη χώρα. Η Ευρώπη και η Ελλάδα πρέπει να ξαναγίνουν μεγάλες, ασφαλείς και περήφανες. Δεν υπάρχει χώρος για άλλες υποχωρήσεις. Η ισχύς εν τη ενώσει. Έχουμε χρέος να παραδώσουμε στα παιδιά μας μια Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες, με τις αξίες και την ιστορία μας ανέπαφες. Το οφείλουμε σε όσους έχυσαν το αίμα τους για αυτή τη γη, το οφείλουμε στο μέλλον μας.
