Στο κρίσιμο αποτύπωμα της ναυτιλίας στην ευρωπαϊκή οικονομία, στην ενεργειακή ασφάλεια και στις γεωπολιτικές ισορροπίες στάθηκε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής Βασίλης Κικίλιας, κηρύσσοντας την έναρξη του 10ου Ναυτιλιακού Συνεδρίου της Ναυτεμπορικής με θέμα «Shipping Between Global Powers».
Ο υπουργός ανέδειξε τη στενή σύνδεση ανάμεσα στις διεθνείς εξελίξεις και την καθημερινότητα των πολιτών, επισημαίνοντας ότι οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και η παρατεταμένη κρίση στην Ουκρανία δεν επηρεάζουν μόνο τις θαλάσσιες μεταφορές αλλά μεταφέρονται άμεσα στις τιμές της ενέργειας, στο κόστος ζωής και στη συνολική λειτουργία των ευρωπαϊκών οικονομιών.
Όπως υπογράμμισε, σε μια περίοδο αυξημένης διεθνούς αβεβαιότητας, η ναυτιλία δεν αποτελεί έναν αυτόνομο παραγωγικό κλάδο αλλά έναν από τους βασικούς μηχανισμούς που στηρίζουν την οικονομική ανθεκτικότητα των κρατών.
Ο Βασίλης Κικίλιας επισήμανε ότι περίπου το 80% έως 90% του παγκόσμιου εμπορίου πραγματοποιείται μέσω θαλάσσιων μεταφορών, γεγονός που καθιστά τη ναυτιλία καθοριστικό παράγοντα για τη διατήρηση της επάρκειας αγαθών, της ενεργειακής ροής και της σταθερότητας των αγορών.
Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι ο τρόπος με τον οποίο οι κυβερνήσεις θα ανταποκριθούν στις γεωπολιτικές κρίσεις των επόμενων ετών θα επηρεάσει όχι μόνο την οικονομία αλλά και την πολιτική τους αντοχή.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο της Ελλάδας, σημειώνοντας ότι η χώρα διαθέτει δυσανάλογα μεγάλη επιρροή στον παγκόσμιο ναυτιλιακό χάρτη σε σχέση με το οικονομικό της μέγεθος.
Όπως ανέφερε, η Ελλάδα αντιπροσωπεύει περίπου το 2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ αλλά ελέγχει περίπου το ένα πέμπτο του παγκόσμιου εμπορικού στόλου, στοιχείο που, κατά τον ίδιο, πρέπει να μεταφραστεί σε πιο ενεργή και παρεμβατική παρουσία στα ευρωπαϊκά κέντρα λήψης αποφάσεων.
Ο υπουργός υποστήριξε ότι η ελληνική πλευρά επιδιώκει τη διαμόρφωση κοινών θέσεων με άλλες ισχυρές ναυτιλιακές χώρες της Ευρώπης, όπως η Κύπρος, η Μάλτα, η Ιταλία και η Ισπανία, με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ναυτιλιακής στρατηγικής.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε και στη συζήτηση για την πράσινη μετάβαση, εκφράζοντας επιφυλάξεις για πολιτικές που, όπως είπε, μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολική επιβάρυνση της ναυτιλίας.
Προειδοποίησε ότι μια βίαιη μετάβαση χωρίς επαρκείς τεχνολογικές εναλλακτικές ενδέχεται να αυξήσει το κόστος μεταφοράς, να επηρεάσει τις τιμές της ενέργειας και να δημιουργήσει νέο πληθωριστικό κύκλο.
Στο ίδιο πλαίσιο, υπερασπίστηκε τον ρόλο του LNG ως μεταβατικού καυσίμου, υποστηρίζοντας ότι οι σημερινές δυνατότητες παραγωγής εναλλακτικών καυσίμων δεν επαρκούν ακόμη για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες του παγκόσμιου στόλου.
Κλείνοντας, συνέδεσε τη ναυτιλία με τις προοπτικές της νέας γενιάς, υπογραμμίζοντας ότι ο κλάδος μπορεί να προσφέρει υψηλού επιπέδου εκπαίδευση, ποιοτικές θέσεις εργασίας και ουσιαστικές δυνατότητες επαγγελματικής εξέλιξης σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών και οικονομικών προκλήσεων.
