Η εικόνα της οικονομίας βελτιώνεται, αλλά η καθημερινότητα των πολιτών παραμένει υπό πίεση.
Υπάρχουν δύο Ελλάδες αυτή την εποχή. Η μία μετριέται σε ποσοστά και δείκτες: ρυθμός ανάπτυξης, πρωτογενές πλεόνασμα, αποκλιμάκωση χρέους. Η άλλη μετριέται στο σούπερ μάρκετ, στον λογαριασμό ρεύματος, στο ενοίκιο του επόμενου μήνα. Η πρώτη δείχνει ανθεκτική. Η δεύτερη δοκιμάζεται.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται με ακρίβεια στην ετήσια έκθεση προόδου που κατέθεσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού-Διαρθρωτικού Σχεδίου 2025–2028. Σύμφωνα με το κείμενο, η ελληνική οικονομία αναμένεται να αναπτυχθεί με ρυθμό 2% το 2026 — χαμηλότερα από την αρχική πρόβλεψη του 2,4% που είχε υπολογιστεί στον προϋπολογισμό. Ταυτόχρονα, ο πληθωρισμός αναθεωρείται απότομα ανοδικά, στο 3,2% από 2,2%, αντανακλώντας τις επιπτώσεις της ενεργειακής αναταραχής που τροφοδοτεί η κρίση στη Μέση Ανατολή.
Στη στήλη των θετικών, το δημόσιο χρέος συνεχίζει την αποκλιμάκωσή του, από 154,2% του ΑΕΠ το 2024 σε 146,1% το 2025 και εκτιμάται ότι θα υποχωρήσει στο 136,8% το 2026. Το πρωτογενές πλεόνασμα αναθεωρείται ανοδικά στο 3,2% του ΑΕΠ — επίδοση που ενισχύει την αξιοπιστία της χώρας στις αγορές. Στο Α’ τρίμηνο του 2026, το πρωτογενές πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού έφτασε τα 4,3 δισ. ευρώ. Αριθμοί που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως απόδειξη ότι η δημοσιονομική ευθύνη παραμένει αταλάντευτη, ακόμη και σε δύσκολο περιβάλλον.
Αλλά η άλλη πλευρά του νομίσματος δεν κρύβεται. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα παραμένει ανώτερος του ευρωπαϊκού μέσου όρου — ήταν στο 3% κατά μέσο όρο το 2024 και φέτος επιβαρύνεται εκ νέου από τις τιμές ενέργειας. Η ανεργία βρίσκεται στο 9,3% το 2025 — μειωμένη σε σχέση με τα χρόνια της κρίσης, αλλά εξακολουθεί να ανήκει στις υψηλότερες της Ευρωζώνης. Και το κόστος στέγης, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, συνεχίζει να πιέζει δυσανάλογα τα νοικοκυριά χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος.
Τα μέτρα και το ερώτημα που μένει
Η κυβέρνηση δεν αγνοεί την πίεση. Στην έκθεση ενσωματώνονται παρεμβάσεις συνολικού δημοσιονομικού κόστους άνω των 800 εκατ. ευρώ, που ανακοινώθηκαν μετά την κατάρτιση του προϋπολογισμού. Μεταξύ αυτών: μόνιμη αύξηση της οικονομικής ενίσχυσης συνταξιούχων στα 300 ευρώ καθαρά, με 420.000 νέους δικαιούχους. Διεύρυνση της επιστροφής ενοικίου με 70.000 επιπλέον ωφελούμενους. Έκτακτη ενίσχυση 150 ευρώ ανά τέκνο σε οικογένειες. Επιστροφή δύο ενοικίων σε εκπαιδευτικούς, νοσηλευτές και γιατρούς — αναδρομικά από το 2025.
Οι παρεμβάσεις αυτές είναι πραγματικές και στοχευμένες. Το ερώτημα είναι αν επαρκούν. Το οικονομικό επιτελείο εκτιμά ότι χωρίς αυτές ο ρυθμός ανάπτυξης θα είχε υποχωρήσει στο 1,7% — άρα οι παρεμβάσεις συνέβαλαν στην ανάσχεση της επιβράδυνσης. Ωστόσο, ο πληθωρισμός στο 3,2% παραμένει υψηλότερος από την αύξηση των εισοδημάτων για μεγάλη μερίδα εργαζομένων, δημιουργώντας αυτό που οι οικονομολόγοι ονομάζουν «ψαλίδα αγοραστικής δύναμης»: η ζωή ακριβαίνει πιο γρήγορα από όσο αυξάνονται οι μισθοί.
Η διεθνής συγκυρία δεν βοηθά. Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή διατηρεί το αργό Brent σε υψηλά επίπεδα — το οικονομικό επιτελείο έχει βασίσει τους υπολογισμούς του στην παραδοχή των 89 δολαρίων το βαρέλι. Οι εμπορικές εντάσεις επηρεάζουν έμμεσα την ευρωπαϊκή οικονομία, ιδιαίτερα τη Γερμανία. Η ελληνική οικονομία, ανοικτή και τουριστοεξαρτώμενη, απορροφά αυτές τις πιέσεις έμμεσα αλλά αναπόφευκτα.
Το πραγματικό στοίχημα
Το πραγματικό στοίχημα της επόμενης περιόδου δεν είναι αν η οικονομία θα συνεχίσει να αντέχει. Είναι αν αυτή η αντοχή θα φτάσει στην καθημερινότητα. Γιατί, στο τέλος της ημέρας, η οικονομία δεν κρίνεται μόνο από τους δείκτες της. Κρίνεται από το πώς ζουν οι άνθρωποι μέσα σε αυτήν. Το ερώτημα δεν είναι αν η πορεία είναι θετική. Το ερώτημα είναι πόσο γρήγορα αυτή η πορεία θα φανεί στην καθημερινότητα.
Η εικόνα με αριθμούς
Ανάπτυξη 2026: 2% (από 2,4% αρχικά)
Πληθωρισμός 2026: 3,2% (από 2,2% αρχικά)
Χρέος/ΑΕΠ 2026: 136,8% (από 154,2% το 2024)
Πρωτογενές πλεόνασμα: 3,2% ΑΕΠ (4,3 δισ. ευρώ Α’ τρίμηνο 2026)
Ανεργία 2025: 9,3% (εκτίμηση 8,6% το 2026)
Κόστος παρεμβάσεων: άνω των 800 εκατ. ευρώ (συνολικά 2,96 δισ.)
Η οικονομία μπορεί να δείχνει ανθεκτική. Η κοινωνία, όμως, μετρά διαφορετικά.
Και όσο η καθημερινότητα παραμένει υπό πίεση, το βασικό ζητούμενο δεν θα είναι η επίδοση των δεικτών, αλλά η αντοχή των ανθρώπων. Γιατί στο τέλος, η πραγματική οικονομία δεν είναι αυτή που αποτυπώνεται στις εκθέσεις. Είναι αυτή που βιώνεται κάθε μέρα.
