Της Φωτεινής Πολυζωγοπούλου

Οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών για φοροδιαφυγή σε μεγάλες αλυσίδες εστίασης και αρτοποιίας έπεσαν σαν βόμβα. Σύμφωνα με τα στοιχεία των ερευνών, ειδικό λογισμικό στις ταμειακές μηχανές έσβηνε εισπράξεις. Ο πελάτης πλήρωνε το κουλούρι, την τυρόπιτα και το ψωμί με τον ΦΠΑ μέσα, αλλά ο ΦΠΑ δεν έφτανε ποτέ στο Δημόσιο. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, δεκάδες εκατομμύρια ευρώ έμειναν στον φούρνο.
Ο μικρός επαγγελματίας που κόβει κάθε απόδειξη και η οικογένεια που μετράει κάθε ευρώ στο σούπερ μάρκετ έχουν κάθε λόγο να θυμώνουν. Εκείνοι πληρώνουν μέχρι τελευταίου λεπτού. Την ίδια ώρα, κάποιοι ζύμωναν κέρδη με χρήματα που ανήκαν σε όλους μας και προορίζονταν για σχολεία, νοσοκομεία και την άμυνα της χώρας.
Το κύκλωμα, πάντως, εντοπίστηκε και εξαρθρώθηκε. Η διασύνδεση ταμειακών και POS και η διασταύρωση δεδομένων, που πολλοί λοιδορούσαν ως γραφειοκρατία, ήταν τα εργαλεία που έπιασαν τόπο. Η κυβέρνηση τα έφερε και αποδίδουν. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Μένει όμως ένα εύλογο ερώτημα: ποιος τους άφηνε τόσα χρόνια να κυκλοφορούν σαν κύριοι; Πρώτα απ’ όλα φταίνε όσοι έστησαν το κόλπο, αν αποδειχθούν οι κατηγορίες, και όσοι τους βοήθησαν να το στήσουν. Ευθύνες όμως έχουν και όσοι όφειλαν να τους σταματήσουν. Ελεγκτικοί μηχανισμοί που για δεκαετίες δούλευαν με το μάτι και τη σφραγίδα, ενώ η απάτη είχε περάσει προ πολλού στους υπολογιστές. Υπηρεσίες που έβρισκαν πιο εύκολα τον δρόμο για το καφενείο της επαρχίας παρά για τα μεγάλα ονόματα της αγοράς. Και αν υπήρξαν άνθρωποι μέσα στο σύστημα που έβλεπαν και έκαναν τα στραβά μάτια, η έρευνα πρέπει να φτάσει και σε αυτούς.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει σε όσους σπεύδουν σήμερα να κάνουν τους τιμητές. Η Αριστερά κυβέρνησε υποσχόμενη να πατάξει τη φοροδιαφυγή και να βάλει τους «ολιγάρχες» να πληρώσουν. Από όλα αυτά, ο πολίτης θυμάται κυρίως συνθήματα και συνεντεύξεις Τύπου. Όσοι είχαν την ευκαιρία και δεν την αξιοποίησαν, ας μη δίνουν τώρα μαθήματα.
Οι ευθύνες κάθε εμπλεκομένου θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη. Το Δημόσιο όμως δεν χρειάζεται να περιμένει για να κάνει τη δουλειά του. Πρέπει να εισπράξει κάθε ευρώ που χάθηκε, με τόκους και πρόστιμα. Πρέπει να ελέγξει τα λογισμικά ταμειακών σε όλες τις μεγάλες αλυσίδες, όχι μόνο σε όσες πιάστηκαν. Και πρέπει να εφαρμόζει τον νόμο οριζόντια, ώστε ο μικρός επαγγελματίας να μη νιώθει ότι είναι ο μόνος που ελέγχεται.
Η πρώτη φουρνιά βγήκε. Τώρα ο φούρνος πρέπει να μείνει αναμμένος.
Η ανοχή τελείωσε.

