Έπειτα από εβδομάδες έντονων διαβουλεύσεων, παρασκηνιακών επαφών και στιγμών που έφεραν τις δύο πλευρές ένα βήμα πριν από την οριστική ρήξη, Ηνωμένες Πολιτείες και Ιράν υπέγραψαν τελικά μνημόνιο κατανόησης για τον τερματισμό των εχθροπραξιών.
Η συμφωνία επικυρώθηκε αιφνιδιαστικά στο Παλάτι των Βερσαλλιών, όπου ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ υπέγραψε το έγγραφο παρουσία του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, σε μια διαδικασία που οργανώθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Σύμφωνα με πληροφορίες από γαλλικές διπλωματικές πηγές, η απόφαση για την υπογραφή ελήφθη λίγες ώρες πριν από την τελετή, προκαλώντας αγώνα δρόμου για την εκτύπωση των τελικών κειμένων της συμφωνίας. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο φέρεται να ζήτησε επειγόντως βοήθεια από τη γαλλική πλευρά, ώστε να εξασφαλιστεί εκτυπωτής και να προετοιμαστούν τα αντίγραφα στα αγγλικά και τα φαρσί.
Πριν βάλει την υπογραφή του, ο Τραμπ φέρεται να σχολίασε πως η επίτευξη της συμφωνίας «δεν ήταν εύκολη», αποτυπώνοντας το κλίμα των προηγούμενων ημερών.
Την ίδια στιγμή, στην Τεχεράνη επικρατούσε έντονος προβληματισμός. Παρότι ο ανώτατος ηγέτης Μοτζτάμπα Χαμενεΐ είχε εγκρίνει κατ’ αρχήν το κείμενο της συμφωνίας, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή απείλησαν να ανατρέψουν τα πάντα.
Η ισραηλινή επίθεση στη Βηρυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στο ιρανικό καθεστώς. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, πύραυλοι τοποθετήθηκαν σε εκτοξευτές και εξετάστηκε σοβαρά το ενδεχόμενο άμεσου πλήγματος κατά του Ισραήλ, κίνηση που θα οδηγούσε ουσιαστικά στην κατάρρευση της συμφωνίας πριν ακόμη υπογραφεί.
Καθοριστικό ρόλο φέρεται να διαδραμάτισε το Κατάρ, το οποίο ανέλαβε νέες διαμεσολαβητικές πρωτοβουλίες, επιχειρώντας να αποτρέψει την κλιμάκωση. Παράλληλα, μετριοπαθή στελέχη της ιρανικής ηγεσίας υποστήριξαν ότι μια στρατιωτική απάντηση θα εξυπηρετούσε όσους επιθυμούσαν τη συνέχιση της κρίσης.
Τελικά, οι πύραυλοι δεν εκτοξεύτηκαν, οι αντιρρήσεις κάμφθηκαν και οι δύο πλευρές προχώρησαν στην επικύρωση του μνημονίου, ανοίγοντας τον δρόμο για νέες διαπραγματεύσεις σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, τα παγωμένα περιουσιακά στοιχεία της χώρας και την ασφάλεια στην ευρύτερη περιοχή.
Σε δημόσια τοποθέτησή του, ο Χαμενεΐ παραδέχθηκε ότι αρχικά διαφωνούσε με τη συμφωνία, ωστόσο τελικά έδωσε την έγκρισή του, επικαλούμενος τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η κυβέρνηση Πεζεσκιάν για την προάσπιση των συμφερόντων του Ιράν.
Η συμφωνία θεωρείται ένα σημαντικό βήμα αποκλιμάκωσης, αν και παραμένουν ανοιχτά πολλά ζητήματα που θα κρίνουν εάν η εύθραυστη αυτή προσέγγιση θα αντέξει στον χρόνο.
