Apollon Hellas – Πολιτική & Γεωπολιτική Χωρίς φίλτρο
Τέσσερα και πλέον χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή, η Ουκρανία εξακολουθεί να πληρώνει βαρύ τίμημα. Οι ανθρώπινες απώλειες, οι καταστροφές και η εξάντληση των πόρων κάνουν την ανάγκη για ειρήνη όλο και πιο επιτακτική. Ωστόσο, άλλο είναι να θέλεις να τελειώσει ένας πόλεμος και άλλο να συμφωνείς στους όρους με τους οποίους θα τελειώσει.
Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι θέλει να βάλει τέλος στη σύγκρουση. Η σχέση του με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όμως, παραμένει δύσκολη. Η Ουάσιγκτον πιέζει για μια διπλωματική λύση, ενώ το Κίεβο φοβάται ότι ένας βιαστικός συμβιβασμός μπορεί να αφήσει τη χώρα ευάλωτη απέναντι στη Ρωσία.
Η θέση της Ουκρανίας είναι δύσκολη και για έναν ακόμη λόγο, η στρατιωτική της εξάρτηση από τις ΗΠΑ παραμένει σημαντική. Η αμερικανική υποστήριξη σε οπλικά συστήματα, πληροφορίες και αντιαεροπορική άμυνα επηρεάζει άμεσα τις δυνατότητες του ουκρανικού στρατού. Αυτό δίνει στον Τραμπ ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί, αλλά δεν σημαίνει ότι μπορεί να επιβάλει χωρίς συνέπειες οποιαδήποτε συμφωνία στο Κίεβο.
Την ίδια ώρα, η Ουάσιγκτον εξετάζει τρόπους επαναπροσέγγισης με τη Μόσχα. Οι συζητήσεις για το ρωσικό πετρέλαιο και τα διεθνή περιουσιακά στοιχεία της Lukoil δείχνουν ότι τα οικονομικά συμφέροντα παραμένουν στο παιχνίδι, ακόμη και εν μέσω πολέμου. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει κάποια συμφωνία εις βάρος της Ουκρανίας. Δείχνει, όμως, πόσο περίπλοκη είναι η προσπάθεια να συνδυαστούν οι κυρώσεις, τα ενεργειακά συμφέροντα και η διπλωματία.
Το μεγαλύτερο αγκάθι παραμένει το Ντονμπάς. Η Ρωσία θέλει να κατοχυρώσει τα εδαφικά της κέρδη, ενώ η Ουκρανία δεν είναι διατεθειμένη να αποδεχθεί εύκολα την απώλεια εδαφών της. Ακόμη κι αν επιτευχθεί κατάπαυση του πυρός, θα πρέπει να απαντηθεί το σημαντικότερο ερώτημα. Ποιος θα εγγυηθεί ότι η συμφωνία θα αντέξει στον χρόνο;
Για την Ευρώπη, η απάντηση έχει ιδιαίτερη σημασία. Μια ειρήνη που θα αποδειχθεί προσωρινή μπορεί να οδηγήσει σε έναν νέο, ακόμη πιο επικίνδυνο κύκλο αντιπαράθεσης.
Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι. Ο Τραμπ θέλει μια συμφωνία, ο Ζελένσκι θέλει εγγυήσεις και ο Πούτιν θέλει να εξασφαλίσει τους στόχους της Ρωσίας. Το πρόβλημα είναι ότι αυτές οι επιδιώξεις δεν συμβαδίζουν απαραίτητα.
Η ειρήνη είναι αναγκαία. Αλλά για να γίνει πραγματικότητα, κάποιος θα πρέπει να δεχθεί λιγότερα από όσα διεκδικεί. Και μέχρι σήμερα, κανείς δεν έχει δείξει ξεκάθαρα πόσο μακριά είναι διατεθειμένος να φτάσει.
