Αμερική-Ελλάδα-Γαλλία – Συμμαχίες Ισχύος: Η Ελλάδα Ανεβαίνει Γεωπολιτικό Επίπεδο

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία μιας χώρας που δεν διαβάζονται εύκολα στις εφημερίδες της επόμενης μέρας. Γίνονται αντιληπτές αργότερα, όταν κοιτάς πίσω και βλέπεις ότι κάτι άλλαξε οριστικά. Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα σε μια τέτοια στιγμή. Και αξίζει να την αναγνωρίσουμε χωρίς υπερβολές, αλλά και χωρίς την ελληνική μας συνήθεια να υποτιμούμε αυτό που κατακτήσαμε με κόπο.

Η χώρα δεν έγινε ξαφνικά υπερδύναμη. Αλλά έγινε απαραίτητη. Και στη διεθνή πολιτική, αυτή η διαφορά είναι τεράστια.

Δεν είναι συνηθισμένο ένας Αμερικανός πρόεδρος να μιλά με θαυμασμό για την Ελλάδα και τον ηγέτη της. Ο Ντόναλντ Τραμπ το έπραξε. «Πολύ υποστηρικτική η Ελλάδα» και «εξαιρετικός ο Μητσοτάκης» δεν είναι φλυαρίες στα περιθώρια μιας διπλωματικής συνάντησης. Είναι πολιτικά σήματα σε μια κουλτούρα όπου κάθε λέξη υπολογίζεται. Δεν δεσμεύουν νομικά, αλλά δείχνουν κατεύθυνση. Και η κατεύθυνση αυτή έχει όνομα: η Αθήνα είναι σταθερός εταίρος της Ουάσινγκτον.

Αυτό δεν συνέβη τυχαία. Είναι αποτέλεσμα χρόνων υπομονετικής διπλωματίας, αξιόπιστων δεσμεύσεων και μιας ηγεσίας που κράτησε τη γραμμή της ακόμα και όταν ήταν δύσκολο.

Από τη στιγμή που πάτησε το πόδι της στην Ελλάδα, η Kimberly Guilfoyle έδειξε ότι δεν ήρθε για τελετουργικές χειραψίες. Ήρθε για να δουλέψει. Η πρώτη γυναίκα που κατέχει τη θέση της πρέσβειρας των ΗΠΑ στην Ελλάδα ξεκίνησε το έργο της με ενέργεια που σπάνια βλέπεις σε διπλωματικούς κύκλους.

Τοποθετείται δημόσια, παρεμβαίνει στη συζήτηση για την ενέργεια, αναδεικνύει την Ελλάδα ως «κορυφαίο παίκτη στο ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης» και χαρακτηρίζει χωρίς δισταγμό τη χώρα μας «ζωτικό εταίρο» των Ηνωμένων Πολιτειών. Στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, μίλησε ξεκάθαρα για τη στρατηγική σημασία του Κάθετου Διαδρόμου, με αφετηρία την Ελλάδα. Ακόμα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προβάλλει καθημερινά την αξία της ελληνοαμερικανικής συμμαχίας με στόχο και συνέπεια.

«Χωρίς την Ελλάδα δεν θα υπήρχαν οι ΗΠΑ», δήλωσε από το βήμα των Δελφών. Μια φράση που δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι ιστορική αλήθεια και πολιτική επιλογή ταυτόχρονα.

Πίσω από κάθε επιτυχία στη διεθνή σκηνή υπάρχει ηγεσία με στρατηγική ματιά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε μια γραμμή και την κράτησε. Σε έναν κόσμο όπου οι περισσότεροι ηγέτες αλλάζουν πορεία με την πρώτη πολιτική πίεση, η ελληνική ηγεσία εμφανίζεται με συνέχεια, αξιοπιστία και σαφήνεια.

Οι εταίροι ξέρουν τι να περιμένουν από την Αθήνα. Και αυτό, τόσο απλό όσο κι αν ακούγεται, είναι ίσως το πιο σπάνιο εμπόρευμα στη σύγχρονη διπλωματία. Οι αμυντικές αναβαθμίσεις, οι ενεργειακές συμφωνίες, η διεύρυνση της αμερικανικής παρουσίας στη χώρα, η συμμετοχή σε στρατηγικά σχήματα που λίγα χρόνια πριν ήταν αδιανόητα για μια χώρα του ελληνικού μεγέθους. Όλα αυτά δεν συνέβησαν από μόνα τους.

Υπάρχουν συμμαχίες που χτίζονται στη στιγμή και υπάρχουν φιλίες που δοκιμάζονται στους αιώνες. Η σχέση Ελλάδας και Γαλλίας ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Η Γαλλία ήταν από τις πρώτες χώρες που στήριξε την Ελλάδα στην Επανάσταση του 1821. Φιλέλληνες Γάλλοι πολέμησαν δίπλα στους Έλληνες. Ο δεσμός αυτός δεν ξεχάστηκε ποτέ. Απλώς ξαναβρήκε σήμερα τη μεγαλύτερη διπλωματική του έκφραση.

Η αμυντική συμφωνία του 2021 ήταν μόνο η αρχή. Μέσα στις τελευταίες ημέρες, ο Εμανουέλ Μακρόν ήρθε στην Αθήνα και είπε αυτό που δεν λένε εύκολα οι ηγέτες: «Αν η κυριαρχία σας απειλείται, κάντε ό,τι χρειάζεται. Θα είμαστε εδώ για εσάς.» Η ανανέωση της στρατηγικής συμφωνίας Ελλάδας και Γαλλίας δεν ήταν απλή τελετή. Ήταν επιβεβαίωση ότι οι δύο χώρες στέκονται μαζί ως «προπύργια της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας», όπως το είπε ο ίδιος ο Μητσοτάκης.

Στη συνοδεία του Μακρόν, εκπρόσωποι της γαλλικής αμυντικής και ενεργειακής βιομηχανίας. Ήρθαν με συγκεκριμένη ατζέντα και σαφείς στόχους: να μετατρέψουν την Ελλάδα σε κόμβο ναυτικής αμυντικής βιομηχανίας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα στο τραπέζι των ενεργειακών αποφάσεων. Σήμερα βρίσκεται στο κέντρο του. Ο Κάθετος Διάδρομος, οι τερματικοί σταθμοί LNG, οι διασυνδέσεις και οι αγωγοί δεν είναι έργα βιτρίνας. Είναι υποδομές που τοποθετούν τη χώρα σε έναν νέο χάρτη που ξαναγράφεται αυτή τη στιγμή μπροστά μας.

Η αποδέσμευση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο περνά από την Ελλάδα. Αυτή δεν είναι δήλωση εθνικής υπερηφάνειας. Είναι αλήθεια που ακόμα και οι Αμερικανοί αναγνωρίζουν ανοιχτά.

Τίποτα από αυτά δεν είναι δεδομένο. Η Ελλάδα κινείται σε μια ισορροπία που απαιτεί σύνεση και διαρκή επαγρύπνηση. Οι σχέσεις με τις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν πρέπει ποτέ να γίνουν ανταγωνιστικές μεταξύ τους. Τα ανοιχτά μέτωπα στην Ανατολική Μεσόγειο δεν έκλεισαν. Και σε έναν κόσμο που αλλάζει με ταχύτητα που ζαλίζει, καμία θέση δεν κατοχυρώνεται για πάντα.

Αλλά η Ελλάδα ξεκινά σήμερα από σημείο ισχύος. Και αυτό το χρωστάμε σε επιλογές που έγιναν με τόλμη, σε συμμαχίες που χτίστηκαν με υπομονή και σε μια ηγεσία που κατανόησε ότι στη διεθνή πολιτική δεν αρκεί να έχεις δίκαιο. Πρέπει να έχεις και παρουσία.
Η Ελλάδα έχει σήμερα και τα δύο.